Internationaal Verzet tegen racisme, militarisering en kapitalisme
Internationaal Verzet is een anti-kapitalistische jongerenorganisatie met afdelingen over heel de wereld. IV is een groepering voor en door jongeren; het is een instrument waarmee jongeren zichzelf kunnen organiseren en zelf het initiatief nemen om actie te voeren tegen onrecht in de wereld en in hun eigen omgeving. We beperken ons niet tot actie alleen, maar proberen de actieve jongeren ook een vorming aan te bieden zodat ze in discussies sterk staan en zelf conclusies kunnen trekken uit hun acties. Voor ons is het zeer belangrijk dat we aan de mensen duidelijk maken dat men wel tegen oorlog en armoede kan vechten, maar dat men ook tegen de oorzaken ervan moet ingaan, dat we moeten vechten tegen het systeem dat oorlog en armoede veroorzaakt. We willen in onze acties een duidelijke link leggen tussen bijvoorbeeld oorlog en kapitalisme, of voor wie het liever wat kleinschaliger ziet: de link tussen de opkomst van het Vlaams Blok en de huidige economische crisis.
Internationaal Verzet is een campagne van de Linkse Socialistische Partij (LSP) die de belangen van gewone werkende mensen in Belgie wil verdedigen en een duidelijk links alternatief op de huidige neoliberale besparingspolitiek naar voor wil schuiven. Hoewel LSP vandaag nog een kleine politieke formatie is, hebben we op grote bewegingen zoals de anti-oorlogs- of anti-globaliseringsbeweging een grote impact gehad met onze duidelijke anti-kapitalistische ideeën.
Waar staan we vandaag?
Op wereldvlak wordt de huidige situatie gedomineerd door de oorlog in Irak, die officieel misschien wel voorbij is, maar duidelijk nog niet volledig gestreden is. Het VS-imperialisme wordt hoe langer hoe arroganter en trekt zich niets aan van protesten in binnen- en buitenland. Zelfs de 15 miljoen betogers op 15 februari dit jaar waren niet voldoende om de oorlogsdreiging af te wenden. Terwijl de eerste betoging tegen de bezetting nadert, ziet het er niet naar uit dat de Amerikaanse troepen na één jaar Irak zullen kunnen verlaten.
Sinds het officiële einde van de oorlog op 1 mei zijn er meer Amerikaanse slachtoffers gevallen dan tijdens de oorlog zelf. De moraal van de troepen is vandaag echter tot een absoluut dieptepunt gevallen, en ook in de VS is er een sterke anti-bezettingsbeweging aan het groeien met als voornaamste slogan "haal onze soldaten terug". Bush moet steeds meer geld investeren in de bezetting en Blair heeft zelfs al extra troepen gestuurd.
Om de bezetting effectief te kunnen stoppen, moeten we lessen trekken uit de anti-oorlogsbeweging die eraan vooraf ging. Want hoe massaal ze ook was, deze beweging heeft haar doel niet kunnen bereiken. De oorlog is er toch gekomen en heeft zelfs voor een zekere demoralisatie gezorgd onder de actievoerders.
Hoe hadden we deze oorlog kunnen voorkomen? Internationaal Verzet heeft steeds gesteld dat 300.000 betogers maar een eerste stap is in de ontwikkeling van een beweging. Op dat moment was er een algemene anti-oorlogsstemming in de maatschappij aanwezig en deze stemming manifesteerde zich in enkele (zeer) grote betogingen waar voornamelijk jongeren aanwezig waren. De volgende stap had volgens ons een uitbreiding van de acties moeten zijn. Daarmee bedoelen we dat er nog meer mensen in beweging hadden moeten komen, maar ook op een andere manier: ook hier in België zijn er bedrijven die hun profijt maken bij een oorlog in Irak, zoals de Antwerpse haven. Een logische volgende stap zou een staking van de dokwerkers en het havenpersoneel geweest zijn, zodat de voorbereidingen van de oorlog ook effectief zouden stopgezet worden. Om de oorlog effectief tegen te houden, was echter zelfs dat niet genoeg (desnoods zouden de Amerikaanse militairen zelf de schepen laden en lossen…). De Amerikaanse bevolking moest ook in beweging komen tegen hun eigen regering en tegen de kleine groep superrijken die in de VS het grootste deel van de economie in handen heeft. Zij hebben de bezetting van Irak nodig om hun oliebelangen veilig te stellen.
Willen we echt iets bereiken, dan moeten we de arbeidersklasse bij onze acties betrekken, want enkel deze klasse heeft kracht om een land plat te leggen en de oorlogsstokers aan de top te treffen waar het hun pijn doet: in hun winsten.
Massaal protest
Wie het nieuws volgt, zal merken dat er de laatste tijd geregeld massabetogingen plaatsvinden. Niet enkel tegen de oorlog, maar ook tegen bijvoorbeeld het Duitse "Agenda 2010" (over de afbouw van de sociale zekerheid), tegen de Italiaanse premier Berlusconi of tegen de Spaanse premier Aznar en hun houding tegenover de oorlog in Irak. In België blijven de betogingen beperkt tot protest tegen de oorlog, maar in andere landen zijn ze heel wat uitgebreider geworden. Daar worden ze een algemeen protest tegen het huidige neoliberale beleid van besparingen en privatiseringen.
De belangrijkste vraag hierbij is echter: waarom komen er juist nu zo veel mensen in zo veel landen op straat? Wij denken dat mensen in beweging komen omwille van hun materiële condities: dat ze op straat komen als hun eigen werk- en levensomstandigheden bedreigd worden. In Italië stonden er op 15 februari zo'n 2 miljoen mensen op straat, niet enkel tegen de oorlog maar ook tegen Berlusconi en de Italiaanse regering in het algemeen. In Duitsland was er onmiddellijk een enorme protestbeweging tegen de besparingsplannen van de regering. Veel mensen zouden het voortaan met een lager loon, pensioen of werkloosheiduitkering moeten stellen en ook de gezondheidszorg kwam onder vuur te liggen.
Crisis en besparingen
Om iets te kunnen doen aan de huidige besparingspolitiek (die ook in het onderwijs duidelijk voelbaar is) moeten we begrijpen waar deze uit voortkomt. Vandaag wordt in heel Europa een neoliberaal beleid doorgevoerd. Door de crisis van de economie komen de winsten van de grote bedrijven in gevaar. Zij gaan op zoek naar manieren om hun kosten te drukken, maar dit heeft tot gevolg dat veel mensen in contact komen met minder fraaie kanten van het kapitalisme. Dat werklozen en gepensioneerden hun uitkering zien dalen en dat arbeiders hun lonen worden verlaagd. In Europa gaan veel bedrijven besparen op loonkosten: ze gaan de werkdruk opvoeren en "overbodige men-sen" ontslaan. Er wordt momenteel alge-meen gepleit voor een loonlasten-verlaging, omdat de lonen de grootste kost zijn voor een onderneming. Het is echter van de belasting op de lonen dat onze sociale zekerheid, onze gezondheidszorg en ons onderwijs wordt betaald. Het geld dat in deze belangstingsverlaging wordt gestoken, haalt men uit de kas van de gezondheidszorg en de werkloosheidsuitkeringen. In de VS wordt er al zo weinig geld in sociale voorzieningen gestoken dat het moeiijk is om er nog meer uit te persen zonder hevige reactie van de bevolking. Daar pakt men het dus anders aan: de prijs van de grondstoffen wordt zo laag mogelijk gedrukt. Eén van de belangrijkste redenen voor de oorlog in Irak, is dat de Amerikaanse oliereuzen nu goedkope olie kunnen invoeren vanuit Irak en zo meer winst kunnen maken. Maar vandaag wordt het duidelijker dat de oorlog in Irak niet de onmiddellijke economische return geeft dat de neo-conservatieve kliek rond Bush gehoopt had. De oorlog in Irak werd echter wel betaald met geld uit o.a. het rampenfonds (bedoeld om gewone mensen te kunnen vergoeden bij hevige stormen of overstromingen).
Anti-kapitalisme
Op een bepaald punt zal er ook in België een algemene beweging tegen het neoliberale beleid op gang komen. Maar vandaag heeft de regering nog wel enkele marges: ze kan haar budget voorlopig nog in evenwicht houden met de verkoop van Belgacom en maatregelen zoals fiscale amnestie. Toch is er nu al een algemeen ongenoegen met het gevoerde beleid voelbaar. Het zijn op dit moment vooral jongeren die in beweging komen tegen het onrecht in dit systeem. Met Internationaal Verzet willen in deze bewegingen tussenkomen, ze organiseren en een duidelijk anti-kapitalistisch alternatief naar voor schuiven. We willen de focus leggen op het kapitalisme als oorzaak van militarisering en racisme, van armoede en uitbuiting. Het heeft dus geen zin actie te voeren tegen het onrecht in de maatschappij, zonder het kapitalisme aan te vallen. Onze huidige campagne steunt op drie thema's: anti-racisme, anti-militarisme en anti-kapitalisme. In deze verzetskrant wordt dieper ingegaan op deze thema's en waarom we juist daarrond campagne willen voeren. Internationaal Verzet roept jongeren op om samen met ons deze campagne te voeren, en op die basis op te komen tegen racisme en militarisme met een duidelijk anti-kapitalistisch perspectief.
Sluit je aan!
Jeroen Weyn
