Op 20 juni zullen arbeiders in Spanje 24 uur staken tegen de invoering van een wet die de werkloosheidsuitkeringen drastisch zou beperken.

Zoals andere Europese regeringen probeert de rechtse PP (Partido Popular) in Spanje de arbeiders te laten opdraaien voor de toenemende economische crisis op wereldvlak. Deze staking zal samenvallen met de bijeenkomst van de Europese Unie in Sevilla op 20 en 21 juni en de massale anti-kapitalistische protesten die daartegen zullen plaatsvinden.

Premier Aznar, de leider van de PP, heeft de EU-leiders al gewaarschuwd om niet de eerste dag van de top zelf naar Sevilla te komen en de meeting zal wellicht beperkt worden tot 1 dag omwille van de staking. De EU-leiders willen op de EU-top hun plannen bespreken voor verdere aanvallen op de levensstandaard van arbeiders in heel Europa.

De nieuwe voorstellen om de werkloosheidsuitkering te beperken betekent een harde aanval op de armsten. De werkloosheid is in Spanje het afgelopen jaar met 10% toegenomen en is nu met 11,47% één van de hoogste in Europa.

Op het einde van vorig jaar en op het begin van 2002 vonden massale betogingen plaats in Spanje tegen de aanvallen op het onderwijs. Eerder dir jaar gingen mijnwerkers in Andalusië in staking en in Madrid en Barcelona is er momenteel een staking van buschauffeurs.

5.000 politie-agenten betoogden recent door Madrid om hoger loon te eisen, 150 gevangenen kwamen in Barcelona in opstand om loon te eisen voor het werk dat ze verrichten in de gevangenis.

De voorwaarden zijn dus zeker aanwezig voor massale acties op 20 juni. Maar dit is nog niet zeker gezien de rol van de vakbondsleiders van de 2 belangrijkste vakbonden, de CCOO en de UGT.

Als antwoord op de maatregelen van de regering Aznar dreigden de vakbondsleiders aanvankelijk met een algemene staking. Ze trokken dit voornemen echter in om te zien wat de sfeer was op de 1 Mei betogingen. Ondanks de enorme steun voor het idee van een algemene staking werd de beslissing door de vakbondstop uitgesteld tot 23 mei.

De vakbondstop vreest dat ze de staking niet tot een succes kunnen omvormen en vrezen vooral de graad van ongenoegen en wantrouwen in hen bij brede lagen van de arbeiders. Het is ook duidelijk dat een succesvolle staking de vakbondsleiders wel eens snel zou kunnen voorbijsteken.

We kunnen het niet overlaten aan de leiding van de CCOO en de UGT om deze te dag te organiseren terwijl ze hun politiek van compromissen aanhouden tegenover de regering die harde aanvallen lanceert op de rechten van de werkende bevolking en haar families.

Leden van het CWI in Spanje bouwen mee aan de staking en voeren campagne om in de bedrijven en de wijken comité's op te zetten tegen de voorstellen van de regering Aznar, tegen sluitingen van bedrijven, tegen privatiseringen en andere gevolgen van het neo-liberaal beleid.

Tijdens deze staking en de acties die zullen plaatsvinden zullen meer en meer Spaanse arbeiders de noodzaak inzien van een echte arbeidersorganisatie. Een organisatie met democratisch verkozen vertegenwoordigers die op alle niveau's verantwoording moeten afleggen en die leven aan een gemiddeld arbeidersloon, dat zijn enkele essentiele punten in de opbouw van een nieuwe massale arbeiderspartij.

Andy Bentley