65 doden op 20 december tijdens een bombardement van een konvooi van gezagsdragers dat zich naar de inhuldigingsceremonie van de nieuwe Afghaanse regering begaf; 40 doden tijdens het bombardement op het dorp Naka op 27 december; tenminste 70 doden door het bombardement op Niazi Qala op 30 december,...Een lokale commandant van de Noordelijke Alliantie bekent dat het volstaat dat de Amerikanen ergens de aanwezigheid van Al Qaeda-militieleden vermoeden om het gebied blindelings te bombarderen. De "bevrijding" heeft alvast een bittere smaak voor de bevolking. De "overwinning" die de Amerikanen en hun bondgenoten behaald hebben, kan eveneens bij hen een bittere smaak nalaten.

Het bloedige spoor dat mollah Omar en Bin Laden volgt, wordt steeds meer bekritiseerd door sommige lokale krijgsheren van de Noordelijke Alliantie. Zij eisen dan ook het stoppen van de bombardementen . Het zijn diezelfde krijgsheren die de ISAF (VN-interventiemacht) zal trachten te ontwapenen. Zo maakt men het de Afghaanse interimregering, die door de akkoorden in Bonn het levenslicht zag, mogelijk haar autoriteit te vestigen en een nationaal leger te vormen. De ISAF loopt binen afzienbare tijd hetzelfde risico te lopen als de VN- interventiemacht in Somalië (ONUSOM) in 1993-'94. Die moest de verschillende milities die het grondgebied controleerden na de val van dictator Syaad Barre, ontwapenen. De ONUSOM aarzelde niet om dorpen die verdacht werden wapens te verbergen, helemaal te verwoesten.

Geconfronteerd met de groeiende vijandigheid van de bevolking, hebben de soldaten van ONUSOM (de Belgen, Italianen en de Canadezen op kop) heel wat gruweldaden begaan zoals verkrachtingen, folteringen en moorden. Om krijgsheer Aïdid, die ONUSOM uitdaagde, op te sporen, bombardeerde men de dorpen waar men zijn aanwezigheid vermoedde. Deze acties maakten honderden burgerslachtoffers. ONUSOM aarzelde niet om samen te werken met nog bloediger krijgsheren om hun doel te bereiken. Uiteindelijk is de VN-interventiemacht in Somalië met de staart tussen de benen afgedropen. In haar "vredesmissie" zal ook ISAF verplicht zijn om te steunen op krijgsheren (de 'gematigde' Talibancommandanten) om andere te pakken te krijgen, wat vande ISAF eigenlijk een militie als een andere maakt. Een duurzame vrede is onmogelijk onder het kapitalisme.