De manifestaties in Brussel 13-14-15 december hebben duidelijk aangetoond dat ook in België een groeiende laag van jongeren en arbeiders in protest komt tegen het beleid van haar nationale regering en internationale instellingen als de EU. Ondertussen is er ook heel wat discussie gevoerd in de beweging, o.a. door de pogingen tot criminalisering maar ook de recuperatiepogingen door traditionele politici. Een overgrote meerderheid van de betogers heeft afgezien van geweld waardoor de angstpsychose van de burgemeesters in Gent en Brussel niet slaagde in haar opzet.

door Bart Vandersteene

Het is belangrijk dat de antiglobaliseringsbeweging erin slaagt de verzuchtingen van de bevolking om te zetten in acties. Dit is noodzakelijk om de steun voor een georganiseerde oppositie verder te versterken.

Daarom is een programma nodig dat een antwoord biedt voor de strijd tegen de massale golf van ontslagen, privatiseringen, hervormingen in het onderwijs,... Enkel op deze manier zullen de duizenden die vandaag tegen het kapitalisme protesteren in staat zijn een meerderheid van de bevolking te overtuigen dat een alternatief mogelijk is op dit systeem.

De massale opstand in Argentinië tegen de dictaten van het IMF, de multinationals en hun vertegenwoordiging in de vorm van de Argentijnse regering, toont de enorme onstabiliteit van het kapitalisme op wereldvlak. De gebeurtenissen in Argentinië zullen enorme gevolgen hebben op internationaal vlak en doen de heersende klasse beven. Deze revolte is ook opvallend omdat het meest ontwikkelde land van Latijns Amerika en de negende eco-nomie op wereldvlak aan het wankelen is.

De crisis van het kapitalisme in Argentinië toont de noodzaak aan van de uitbouw van een sterke antikapitalistische beweging. Een beweging ook die de nodige instrumenten kan vormen om opstanden zoals in Argentinië te bewapenen met een duidelijk programma voor de omverwerping van het kapitalisme.

Daarom is het ook belangrijk dat we de beweging niet laten doodbloeden door een te vaag programma. “Een ander Europa voor een andere wereld” kan mooi klinken, maar vertaalt onvoldoende wat deze “andere wereld” inhoudt. We moeten duidelijk zijn en niet vervallen in wollige taal.

De protesten in Italië tegen de G8 in Genua vormden de start van een aanhoudende beweging tegen de regering Berlusconi. Er waren massale protesten tegen de oorlog, de pensioenhervormingen, de hervormingen in het onderwijs, tegen nieuwe voorstellen voor racistische wetgeving, ...

Deze beweging kan leiden tot de val van de regering Berlusconi. Maar dan stelt zich de vraag waar elke beweging, zowel in Argentinië als Italië als om het even waar anders, mee geconfronteerd wordt: welk politiek alternatief wordt aangeboden en hoe komen we tot een politiek verlengstuk voor de beweging. De duizenden jongeren en arbeiders die vandaag enthousiast deelnemen aan en uitkijken naar de antiglobaliseringsbeweging zullen een antwoord willen op hun concrete vragen. De democratisch socialistische ideeën vinden een groeiend gehoor indien ze op een correcte manier historische fouten kunnen verklaren en een duidelijke analyse geven van welke weg ons naar die an-dere wereld kan brengen.