Eind december heeft de regering de baas van De Post Frans Rombouts afgedankt. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat Rombouts nu met een werkloosheidsuitkering zal moeten rondkomen. Hij krijgt namelijk zomaar even een opzeggingsvergoeding van 100 miljoen F, wat gelijk is aan 3 maandlonen of ook aan het jaarloon van meer dan 100 postbodes…

Frans Rombouts moest De Post voorbereiden op de liberalisering die opgelegd wordt door de EU. In dat kader had Rombouts een plan onderhandeld met de vakbonden waarbij 13.000 jobs zouden verdwijnen en het overblijvend personeel een sterke productiviteitsverhoging zou moeten realiseren.

Het faillissement van Sabena had de publieke opinie enorm geschokt en maakte voor velen duidelijk dat de liberalisering van de openbare diensten een bedreiging vormen voor de tewerkstelling. Rombouts kondigde net op dat strategisch moment de sluiting aan van 400 postkantoren en 5 sorteringscentra waarop een spontane staking plaatsvond die noodgedwongen ondersteund werd door de vakbonden. Rombouts had de situatie onderschat en moest verdwijnen.

De val van Rombouts heeft de vakbonden verrast. Het ACOD verklaarde dat ze hopen dat de opvolger van Rombouts, Johnny Thijs, “meer sociaal zal zijn”. Roland Herbiet van het ACV vreest dat de plannen van Rombouts enkel zullen uitgesteld worden.

De vakbonden moeten geen sociaal plan aanvaarden als dit betekent dat 13.000 jobs verdwijnen. Johnny Thijs moest reeds toegeven en aankondigen de 400 postkantoren en 5 sorteringscentra die Rombouts dicht wou niet te sluiten. De vakbonden moeten verder gaan en het volledig afvoeren van het plan Rombouts eisen. Het voorbeeld van Sabena zou kunnen aangegrepen worden om een brede campagne onder de bevolking te voeren om hun eisen duidelijk te maken en om personeelsvergaderingen te organiseren die volgende mobilisaties voorbereiden.

Door een postman