De top van de VSK (Vlaamse Scholierenkoepel), de zelfverklaarde ‘representatieve vertegenwoordiger’ van alle scholieren, trachtte weer eens de solidariteit tussen scholieren en leerkrachten te breken. In de Zevende Dag, tijdens een debat over het onderwijsconflict, was het raak: Leerkrachten hebben geen recht om te staken, want de leerlingen zijn daarvan de dupe, wist één van deze neo-liberale helden. Terwijl de VSK vaak schermt met de Rechten van het Kind willen ze nu blijkbaar raken aan het fundamentele stakingsrecht. Voor de VSK gaat het onderwijsconflicht om een "ruzie tussen bonden en regering".

De VSK pleit voor de afschaffing van TBS 55+ maar stelt tegelijk dat er "enthousiaste en gemotiveerde leerkrachten voor de klas moeten staan". Dit getuigt van een enorme naďviteit en blind geloof in haar financierders (het ministerie van onderwijs...)

Veel scholieren steunen de acties van leraars. Dit werd bvb duidelijk toen we op 19 oktober met 2500 scholieren en studenten in Gent betoogden o.a. tegen de besparingen in het onderwijs. We plaatsten de eis van gratis en degelijk onderwijs tegenover de overbevolkte klassen, de privatisering van sociale diensten (bvb. de maaltijden die steeds vaker uitbesteed worden aan multinationals als Sodexho),… De stem van de stakende scholieren was alvast krachtiger dan wat de VSK ooit in de gezellig theekransjes met de regering heeft laten horen .

De VSK komt niet verder dan mooie principes en woorden (‘leerlingenparticipatie’, ‘adviesrecht’,…). Het ontbreekt haar aan een totaalvisie en zeker aan een actiebereidheid. De standpunten die de liberale carričristen verdedigen (zoals in de Zevende Dag) zijn mijlenver vewijderd van de dagelijkse leefwereld van de scholieren. Hierdoor geniet de VSK niet de brede steun waar het prat op gaat. Tegenover de besparingen hebben scholieren nood aan een eigen strijdbaar en democratisch actie-orgaan.

Emiel Nachtegael