De laatste maanden vonden er protestbewegingen van de Iraanse jongeren (de helft van de bevolking) plaats tegen de nieuwe pogingen van het conservatieve islamitische regime om verzet de kop in te drukken. Begin november sprak een rechter de doodstraf uit over een intellectueel die luidop nadacht over de hervorming van het Iraans godsdienstig stelsel.

Uit protest gingen duizenden studenten in staking tegen dit vonnis. Deze beweging toont een groeiend ongenoegen onder de Iraanse arbeiders en jongeren over het falend beleid van de onvermogende, “hervormingsgezinde” president Khatami. Meer dan de helft van de bevolking leeft onder de armoedegrens en in de plaats van de conservatieve wetgeving en staatsstructuur te hervormen, knijpt hij de ogen dicht voor de brutale repressie van de paramilitaire knokploegen geleid door de feitelijke leider van het land: de aartsconservatieve geestelijke Khamenei.

Deze milities waren in 1996 verantwoordelijk voor de bloedige onderdrukking van de studentenbeweging en dienen ook als stoottroepen tegen de arbeidersbeweging. Er bestaat de mogelijkheid dat er massa-bewegingen komen in Iran die een ander regime aan de macht brengen. In de context na 11 september is het echter niet uit te sluiten dat er nog meer conservatieve regimes in de Arabische wereld aan de macht komen, bij gebrek aan een socialistisch alternatief onder de arbeidersklasse.