Het getuigt van een zeker cynisme dat juist het Wereld Economisch Forum een internationaal milieurapport openbaarde met daarin België, onder aan de wereldranglijst qua milieukwaliteit, op de 127ste plaats. De resultaten mogen dan nog gebaseerd zijn op cijfers uit 1994, voor de groenen in de regering komt dit rapport wat ongelegen.
Gelijktijdig met de nieuwe PCB-crisis bevestigt het rapport de indruk dat de groenen in de regering geen fundamentele breuk maken met het verleden. Niet alleen de milieukwaliteit werd vergeleken, maar ook de aanpak van de problemen. Ook op dat vlak is België één van de slechtste leerlingen van de klas. Qua volume aan milieu-wetgeving staan we in de top-20, maar toch nog onder de meeste andere EU-landen.
Als belangrijkste verklaring geeft Vlaams minister Vera Dua de te dichte bevolking van ons land. Maar dit kan geen excuus zijn om zich met de toestand te verzoenen. Uit het rapport blijkt dat vooral de onwil van de industrie een oplossing in de weg staat.
Om een idee te geven van de gevolgen van het beleid dat de winsten van de industrie vooropstelt: de Scheldemonding bevat het op één na meest vervuilde water in Europa, diezelfde Schel-demonding en de Belgische kust hebben de hoogste hormonenvervuiling ter wereld,...
Ondertussen maakte Test-Aankoop ook bekend dat de luchtvervuiling en de kankerverwekkende stoffen in de steden dubbel zo hoog zijn als toegestaan. Vorig onderzoek toonde reeds aan dat stedelingen 10 tot 50 procent meer kans hebben om kanker aan de luchtwegen te ontwikkelen dan mensen op het platteland.
Uitlaatgassen van motoren spelen de hoofdrol in de uitstoot van stikstofoxiden, fijne stofdeeltjes, zwaveldioxide en benzeen. Het gevolg is chronische vergiftiging die leidt tot migraine, astma, flauwte, hoofdpijn, huidirritaties, spijsverterings-, nier- en leverstoornissen tot en met kanker.
In het vorige nummer van dit blad gingen we in op de mobiliteits-problematiek en gaven we een lijst van mogelijke maatregelen om de verkeersveiligheid te bevorderen. Ook luchtvervuiling is een aspect van verkeersveiligheid. Een drastisch programma ter bevordering van het openbaar vervoer, werk in eigen streek en halt aan de flexibilisering van de arbeid waren er enkele van. Een milieuvriendelijke wagen op waterstof of zelfs op zonne-energie behoren tot de technische mogelijkheden, maar worden door de industrie in de koelkast gehouden.
De fantasie van Vera Dua beperkt zich blijkbaar tot de energietaks. Deze taks maakt energieverbruik duurder en zal opnieuw proportioneel de laagste inkomens het meest raken. Alsof iedereen zo maar zijn wagen aan de kant kan zetten. Met de wagen rijden wordt dan een voorrecht voor degenen die het zich financieel kunnen veroorloven.
LSP /MAS zal steeds ijveren voor een ecologische samenleving die ook sociaal is. Dat kan enkel een socialistische samenleving zijn. Het ecologisch-liberalisme van de groenen komt enkel ten goede aan de drang naar lijfbehoud van een elite. Daartegen zullen wij ons blijven verzetten.