De discussie over het stemrecht voor migranten is geëindigd in een verwerping ervan door de Senaatscommissie. Agalev is blij dat er al gestemd is. Dàt is toch al een hele verworvenheid. Vergeef ons het cynisme, maar zo’n "verworvenheden" brengen weinig aarde aan de dijk.

Migranten worden gediscrimineerd in onze samenleving. Die discriminatie begint al op de schoolbanken en wordt verdergezet op de arbeids- en de woningmarkt. Het gebrek aan politieke rechten vormt in die discriminatie slechts een klein deeltje. "Ze moeten maar Belg worden", stelt de VLD, "dan kunnen ze stemmen". Maar daarmee is de discriminatie niet opgeheven, zoals ook de discriminatie van vrouwen niet opgeheven werd door het vrouwenstemrecht.

Wanneer een partij de meerderheid van de bevolking wil overtuigen van het stemrecht voor migranten, dan moet ze het aandurven om de zaken te stellen zoals ze zijn. Zoals het debat van-daag wordt gevoerd, wordt constant gewezen op de verschillen die er zijn tussen de migrantenbevolking en de Belgen. Een partij die wil vechten tegen de discriminatie moet juist aantonen wat de gelijkenissen zijn tussen de meerderheid van de migranten en de meerderheid van de Belgische bevolking: ze zijn loontrekkenden - of uitkeringstrekkers bij gebrek aan een job - die met zijn allen door de rijken in dit land worden uitgebuit.

Mensen voelen vandaag steeds dui-delijker dat hun levensstandaard wordt aangetast. De regering en de bazen zetten zich schrap om opnieuw loonstij-gingen te beperken. Terzelfdertijd dalen de belastingen voor vooral de rijksten en kunnen de bedrijven opnieuw reke-nen op verlaging van de sociale bijdragen en een daling van de vennootschapsbelasting. En op bewust onderbemande fiscale diensten waardoor reële controle op fiscale fraude onmogelijk wordt.

Ons geld verdwijnt inderdaad. Maar het verdwijnt niet in de richting van migranten en asielzoekers, zoals ons door de teneur in de pers en dubbelzin-nige verklaringen van politici wordt wijsgemaakt. Het aandeel van inkomsten uit lonen en uitkeringen daalt gestadig tegenover de inkomsten uit vermogen, met andere woorden de rijker worden rijker doordat de armen - Belgen én migranten - steeds meer inkomen aan hen moeten afstaan. Als we een einde willen stellen aan de verarming en de onzekerheid over de toekomst van steeds bredere lagen, zullen de allochtone en autochtone arbeiders en hun gezinnen samen strijd moeten voeren niet alleen voor een groter aandeel in de koek, maar vooral ook om zelf controle te verwerven over de bakkerij.

Nog steeds is het de meerderheid van de arbeiders niet duidelijk dat de ondergeschikte positie van vrouwen en de lagere lonen die daarmee gepaard gaan een negatief effect hebben op de lonen van iedereen. Hetzelfde geldt voor migranten. Zolang de arbeidersklasse zich laat verdelen op basis van racistische, seksistische of andere vooroordelen, zullen de bazen hun aandeel in de rijkdom verder kunnen opdrijven. De bazen floreren op de concurrentie binnen de arbeidersklasse.

Geen enkele van de gevestigde partijen zal dit standpunt naar voor brengen gezien zij allen achter het kapitalistisch systeem staan. De partij die erin kan slagen de meerderheid van de arbeidersklasse af te brengen van racistische vooroordelen zal daarom een antikapitalistische partij moeten zijn. De LSP/MAS bouwt aan een dergelijke partij. Bouw mee.