De laatste 20 jaar hebben de mislukking van het reformistische perspectief aangetoond - de sociaal-democratie die stelde dat onder het kapitalisme verbeteringen van het leven van arbeiders en jongeren mogelijk zijn en blijven. Vandaag hebben de arbeiders geen grote partij meer waarin ze zich kunnen herkennen.

De Gauche Plurielle van sociaal-democratie, Parti Communiste (voormalige stalinisten) en groenen werd tijdens de laatste presidents- en parlementsverkiezingen in Frankrijk afgestraft voor haar antisociale politiek. Dit opende geweldige mogelijkheden voor de radicale linkerzijde.

Samen met de pijnlijke afgang van de reformistische "linkerzijde" toonde de 1e ronde van de presidentsverkiezingen de belangrijke ruimte die radicaal-links (LO en LCR) met haar gezamenlijke 10% kon innemen.

Het is duidelijk dat die stem een stem was tegen de massa-ontslagen, tegen racisme en meer politierepressie en voor een behoud van de sociale verworvenheden en de openbare diensten.

Het is die ruimte die LO en LCR jammer genoeg niet verder wilden ontwikkelen, door reële stappen te ondernemen om arbeiders en jongeren samen te brengen in een nieuwe, brede arbeiderspartij. Nochtans bood de uitslag van die 1e ronde en de mobilisatie tegen de neofascist Le Pen een reële kans om zo’n nieuwe partij van enkele tienduizenden arbeiders en jongeren te lanceren.

Er werden jammer genoeg geen initiatieven genomen om, bijvoorbeeld op een gezamenlijke conferentie van de linkerzijde, de voorwaarden voor de vorming van zo’n nieuwe arbeiderspartij te bediscussiëren. Zo’n partij zou zich moeten baseren op de strijdbewegingen tegen de kapitalistische afbraakpolitiek en zou open moeten staan voor alle stromingen die zich daartegen willen verzetten.

De mogelijkheid is nog niet verdwenen, hoewel een belangrijke kans werd gemist. Een nieuwe massapartij bouw je niet in enkele weken op, maar een impuls in die richting had men kunnen geven. De duizenden jongeren en arbeiders die op straat kwamen tegen Le Pen of stemden voor LO en LCR kon men een kader aanbieden dat als eerste stap naar een nieuwe arbeiderspartij had kunnen gelden.

Het is dit perspectief dat Gauche Révolutionnaire naar voor bracht en waar we ons zullen blijven voor inzetten.

Geneviève Favre,
Gauche Révolutionnaire (Frankrijk)