Na 10 jaar van grote afvalplannen blijft de druk die afval uitoefent op ons milieu groot. Nochtans is de factuur voor de gewone man drastisch verhoogd. Oppervlaktewaterbelasting, huisvuilbelasting, recyclage-bijdragen,... Het aantal heffingen blijft oplopen. Betere “diensten” krijgen we daar niet voor terug - dure vuilniszakken wel.

door Bart Vandersteene

Ondertussen blijkt ook de bezorgdheid over de wereld waarin we leven bij velen te groeien. Uit een rapport van de administratie Planning en Statistiek blijkt dat Vlamingen het milieu in toenemende mate belangrijk vinden. Het is opgeschoven van het vijfde belangrijkste probleem in 1996 naar het derde in 2000. Al in ’96 werd de industrie als de belangrijkste veroorzaker van bodem-, water-en luchtverontreiniging gezien.

In 2000 blijkt dat 44,5% vindt dat de industrie het meeste kan doen om het milieu te beschermen. Ook de actiebereidheid is gestegen. 57% is bereid om “deel te nemen aan een protestvergadering tegen een milieuvervuilende fabriek in de buurt”.

Ondertussen is een zoveelste probleem opgekomen. De oven van het bedrijf Indaver bleek 280 maal de dioxinenorm uit te stoten. Met alle gevolgen vandien voor de omwonenden en de gewassen uit de regio. Hoe goed je ook selecteert, op een bepaald moment moet het afval verwerkt worden. De boodschap zou dan ook in eerste instantie een boodschap naar de industrie moeten zijn, met een totaal verbod op de productie van onnodig afval, bijvoorbeeld in de verpakkingsindustrie..

Vera Dua, Vlaams minister van Leefmilieu heeft tijdens de zomermaanden een nieuw Afvalstoffenplan bekendgemaakt. Ze wil het sorteren van afval verder opdrijven. De hoeveelheid restafval zou moeten dalen van 191 kg in 2000 tot 150 kg in 2007. Dua's doel is om 40% van de bevolking te laten thuiscomposteren en zo het groente-, fruit-, en tuinafval te verminderen. Ik wil gerust composteren, als ik er wel het huis en de tuin van Vera Dua bijkrijg. Een appartementje, een kleine woning met een beperkte of zonder tuin, is niet voldoende om te kunnen composteren.

Ondertussen maakte ze ook van de gelegenheid gebruik om een voorstel te lanceren waarbij overal in Vlaanderen de prijs voor de vuilniszak op 1,5 euro zou komen. Dit is de gehanteerde tactiek van de Groenen: de bevolking laten opdraaien voor de kosten, terwijl de winsten van de grote bedrijven buiten schot blijven.

Steve Stevaert, stuntman uit Hasselt, was er radicaal tegen en wou vooral een aantal vuilniszakken gratis ter beschikking stellen aan de gezinnen, afhankelijk van de gezinssamenstelling. Wat in feite neerkomt op een kleine toegeving om de bittere pil van de prijsstijging te laten slikken. Het is bovendien deels afgekeken van Gent, waar onder druk van onze campagne het stadsbestuur verplicht was een financiële tegemoetkoming te doen aan de armste gezinnen.

Toen in Gent de prijs van de vuilniszakken steeg naar 50 fr. vertelde SP.A-schepen Termont ons - met de LSP voerden we toen campagne in Gent tegen de dure vuilniszakken - dat dit pas het begin was. Uiteindelijk zou de volledige kost van de afvalophaling doorgerekend worden. Wat in Gent zou neerkomen op 5 euro per zak!

Huisvuilophaling is één van die diensten die de afgelopen jaren stukje bij beetje werd geprivatiseerd, met alle gevolgen van dien voor het personeel (o.a. verhoogde werkdruk). Ook betalen we sindsdien dubbel voor onze diensten. Eerst via algemene belastingen voor diensten die de overheid zou moeten voorzien, later nog eens voor de geprivatiseerde “dienst” zelf.

Laat ons bouwen aan sterke campagnes in de wijken en binnen de vakbonden om degelijke en betaalbare, of gratis openbare diensten af te dwingen. De LSP wil die ervaring samenbrengen in een partij die komaf maakt met het winstsysteem en een democratische planeconomie in dienst van de behoeften van ons allen installeert.