Veel arbeiders en jongeren kijken met vrees naar de losgeslagen politiek van George W. Bush. Niet in staat om in Afganistan, laat staan de rest van de wereld, stabiliteit te creëren, heeft de cowboy uit Texas zijn vinger opnieuw aan de holster. Deze keer ligt de Iraakse dictator Saddam Hoessein in het vizier. Het zullen echter vooral de gewone Irakezen zijn die Saddam zijn rekening zullen betalen - in mensenlevens, bloed en tranen.

Elke maand sterven er 6000 kinderen door ziekte en honger, omwille van het VN-embargo tegen Irak. Op die manier straften de grootmachten de Iraakse bevolking voor Saddams invasie van Koeweit - een veredelde oliebron - begin jaren ‘90. De dictator werd toen nog bewust in het zadel gehouden door de VS, om te verhinderen dat Irak uiteen zou vallen. De onderdukte Koerden zouden wel eens hun rechten kunnen gaan opeisen, wat VS-bondgenoot Turkije niet zou aanvaarden. Bovendien had een aansluiting van de sjiïeten (65% van Irak) bij Iran de islam-fundamentalisten in de regio kunnen versterken.

Bush probeerde de VN - een praatbarak gedomineerd door een handvol grootmachten en hun slippendragers in de «Derde Wereld » - en het Amerikaanse Congres warm te krijgen voor een « wettelijke dekmantel » voor zijn «oorlog tegen Irak ». Maar desnoods zou hij er wel alleen voor gaan. In Qatar worden troepen en oorlogstuig aangevoerd. Er is sprake van een begin van de oorlog tijdens de winter, omdat de Amerikaanse soldaten dan hun beschermende pakken tegen biologische en chemische wapens zouden kunnen gebruiken. De legerstaf zou kiezen voor een « chirurgische ingreep » in Bagdad, maar de kans is groot dat de Amerikanen in een bloedig conflict verzeild geraken met Saddams elite-eenheden in de Iraakse steden.

Hoewel een coup tegen Saddam niet uit te sluiten is, heeft hij zijn systeem van repressie over de jaren heen geperfectioneerd. Een langdurige oorlog zou massale anti-oorlogsbewegingen uitlokken in het Midden-Oosten, dat Israël stelselmatig de VN-resoluties ziet schenden zonder dat het VS-imperialisme een vin verroert.

De omverwerping van Saddam moet het werk zijn van de Iraakse bevolking zelf. De VS en schoothondje Blair vertrekken op een uiterst gevaarlijk pad, op basis van een vermoedelijke dreiging in de toekomst - waar volgens VN-inspecteurs geen overtuigend bewijs van is. Ze willen enkel een marionet installeren en hun gezag herbevestigen in een omwille van zijn oliereserves fundamentele regio. In Afghanistan geldt onder Karzai nog steeds de sjaria-wet, in een iets lichtere versie (er wordt minder lang publiek verhangen), en is er slechts een flinterdunne « democratische » façade. Waar de vingerafdrukken van krijgsheren op zitten.

Een oorlog in Irak zal, door een stijging van de olieprijzen, de economische crisis verergeren en ook in Europa en de VS protesten uitlokken, mogelijk van het niveau van de anti-Vietnam protesten in de jaren ’60. Internationaal Verzet en de LSP roepen op tot de oprichting van anti-oorlogscomités in de bedrijven, scholen en wijken om ons zo efficiënt mogelijk tegen de kapitalistische oorlogsstokers te organiseren. Sluit aan en vecht voor een socialistische wereld, zonder oorlog, onderdrukking en uitbuiting!

Peter Delsing