De nationale vrouwendag (11 nov.) had als thema geweld tegen vrouwen. Vrouwen worden op verschillende manieren geconfronteerd met geweld of indirect geweld.

1 op 4 Belgische vrouwen wordt ooit geconfronteerd met intrafamiliaal geweld. Sommige vrouwen kunnen nooit onafhankelijk worden van hun ex-partner, maar blijven afhankelijk van alimentatiegeld. In 2000 riep de Bond voor Grote en Jonge Gezinnen (BGJG) de regeringspartijen op een alimentatiefonds op te richten.

Dit wetsvoorstel, aanvankelijk aanvaard door alle meerderheidspartijen, is op het laatste nippertje afgeketst door minister van begroting Vande Lanotte, tot grote ontevredenheid van het VOK, andere vrouwenorganisaties en de BGJG. Nu blijft men aangewezen op het OCMW, alleen de naam verandert: “lokale agentschappen voor alimentatie”. Ex-partners en hun kinderen kunnen daar aankloppen voor een voorschot wanneer onderhoudsgeld niet of te laat betaald wordt. De overheid zou het onderhoudsgeld dan terugvorderen. Nu al bestond een voorschotregeling via het OCMW als onderhoudsgeld gedu-rende twee maanden op een jaar niet werd betaald. In 2000 deden 6.995 mensen daarop een beroep. De terugvordering wordt slechts voor 5% gereali-seerd. Voor het maximale voorschot wordt de inkomensgrens opgetrokken van 943 euro per maand tot 1.100 euro, aangevuld met 51,5 euro per kind ten laste. De grens voor een beperkt voor-schot verschuift van 1.089 naar 1.438 euro. Het voorschot wordt opgetrokken van 125 euro naar een bedrag tussen 150 en 200 euro (De Standaard 12/10).

In België verdienen vrouwen 10% minder dan hun mannelijke collega’s. Gemiddeld verdienen vrouwen maar 70% van wat mannen verdienen. Je vindt ze in deeltijdse, tijdelijke en slecht betaalde jobs. Volgens de kapitalistische ideologie is het gezin immers de beste manier om de samenleving te organiseren. Binnen die logica worden de lage lonen van vrouwen gerechtvaardigd doordat het om een “bijverdienste” zou gaan. Kinderopvang is anderzijds ontoereikend en duur. Daardoor blijven veel vrouwen thuis om voor de kinderen te zorgen. Wanneer het dan tot een breuk komt, moet de man zijn gezin financieel blijven ondersteunen. Wij vinden dat vrouwen, alleenstaand of niet, met of zonder kinderen, een volwaardig inkomen moeten krijgen. Kinderen zouden niet constant weg en weer geschud mogen worden bij financiële problemen. Meestal zijn kind en moeder daarvan het slachtoffer. Via de sociale zekerheid moet ook de gemeenschap een grotere rol moeten spelen in de opvoeding. Kinderbijslag zou voldoende moeten zijn om de echte opvoedingskosten te dekken. De regeringspartijen willen echter de andere richting uit en denken o.a aan het beperken in de duur van de werkloosheidsuitkering, waarvan opnieuw vrouwen het grootste slachtoffer zullen zijn.

LSP eist:
> Jobs voor iedereen: 32 urenweek zonder inkomens- en premieverlies, met bijkomende aanwervingen.
> Een minimumloon van 1250 euro netto per maand.
> Een massaal programma van openbare werken en terugschroeven van besparingen op de collectieve voorzieningen.
> Afschaffing van alle nepstatuten, PWA’s en interim-arbeid
> Terugschroeven van alle besparingen in de sociale zekerheid!
> Zwangerschapsverlof van minimum 6 maanden, met behoud van het volle loon en premies en werkzekerheid !
> Volledige toepassing van de wet op het beschermd zwangerschap.
> Geen alimentatiefonds, noch terugvordering via het OCMW! Kinderbijslag moet de reële kosten dekken
> Tegen het vernederende systeem van alimentatiegeld, zowel voor de vrouw als voor de kinderen.
> Echtscheiding vrij op vraag van één van de partners!
> Stop de vernederende en geldverslindende procedures.
> Financiële middelen voor de uitbouw van opvang van mishandelde vrouwen en kinderen