Jeugdsanctierecht: eenzijdig beleid gericht op repressie

Op vrijdag 31 mei vond aan de UIA te Antwerpen een studiedag plaats over het jeugdsanctierecht. Deze studiedag werd georganiseerd door de balie van advocaten. Ook minister Vogels nam deel aan het debat.

De afgelopen maanden heeft het jeugdsanctierecht een aantal wijzigingen ondergaan. Het meest opvallende is de oprichting van een nieuw gesloten centrum te Everberg waar men tegen deze zomer een capaciteit van 50 wou halen. Dit streefdoel is intussen uitgesteld tot het einde van het jaar. Everberg moet dan normaal 24 Nederlandstalige, 24 Franstalige en 2 Duitstalige jongens "opvangen" die zich in een problematische situatie bevinden. Ook daar is intussen discussie over, er zouden meer Vlaamse jongeren opgesloten worden.

Het debat was vrij technisch en bijzonder beperkt. Er werd bijna geen aandacht geschonken aan de sociale situatie van de jongeren zelf. Enkel een advocaat die sprak vanuit zijn eigen ervaringen met het jeugdrecht bracht enkele kritische noten naar voor. Hij vroeg zich af als het opsluiten van jongeren een juist antwoord is op problematische opvoedingssituaties. Hij gaf het voorbeeld van een jongen die door zijn ouders sexueel misbruikt werd en uiteindelijk in een instelling terecht kwam. Daar begon die jongen op zijn beurt anderen sexueel te misbruiken, waarop naar harde sancties uitgekeken werd. De begeleiding van deze jongeren kan niet overgelaten worden aan rechtbanken, maar vergt een doorgedreven sociale begeleiding in een degelijke omgeving.

Terwijl er voor de financiering van een gesloten instelling, een jeugdgevangenis, geen gebrek aan middelen is, lijkt dit voor de sociale begeleiding anders te zijn. De gevangenis van Everberg moest met bijzonder haast klaar gestoomd worden. Volgens de inleider op de studiedag te Antwerpen was dit mee onder druk van de bevolking. Die zou een repressiever optreden willen, wat tot uiting komt in de verkiezingsuitslagen. M.a.w. er wordt toegegeven dat de haast bij Everberg een politieke kwestie was onder druk van het Vlaams Blok.

Dit zegt veel over wat er voor deze regering belangrijk is: pogingen om te scoren bij de kiezers vinden ze het belangrijkste. De situatie van de jongeren zelf, dat is al heel wat minder belangrijk... Ook in het debat in Antwerpen was de stem van de jongeren zelf niet vertegenwoordigd.