De Italiaanse arbeiders en jongeren voeren een belangrijke strijd tegen de rechtse regering van Berlusconi. Vorige vrijdag betoogden 100.000 Italianen door het stadscentrum van Rome. De betoging werd georganiseerd door de "basisvakbonden" (alternatieve vakbonden zoals de Cobas, Cub, Rdb en anderen). Dit was het dubbel van het verwachte aantal betogers nadat de leiders van de drie belangrijkste vakbondskoepels (Cgil, Cisl en Uil) de algemene staking in de openbare diensten hadden afgeblazen. Moesten ze doorgegaan zijn met hun oproep konden we wellicht meer dan een miljoen betogers in de hoofdstad verwachten!

Maar op 4 februari werd een akkoord gesloten door Cofferati (Cgil), Pezzotta (Cisl) en Angeletti (Uil) zonder enige inspraak van de leden. Ze claimden dat 95% van de eisen werden ingewilligd. In realiteit worden de lage lonen, slechte arbeidscondities en job-onzekerheid behouden in de scholen, ziekenhuizen, openbaar vervoer,...

Toen de kleurrijke en luide betoging op 15 februari vertrok van de Piazza Repubblica, was echter duidelijk dat er grote groepen ontevreden leden van de grootste vakbondsfederatie (Cgil) waren. Een vertegenwoordiger van de werknemers van call centers sprak zelfs vanop het podium en riep op tot een degelijke strijd tegen de onzekere tijdelijke arbeidsovereenkomsten die ook in Italië aan een opmars bezig zijn.

Het congres van de Cgil in Rimini besliste een week voor het afblazen van de staking om over te gaan tot een algemene 2-urenstaking en een algemene 4-urenstaking met massabetogingen. Er zou op 19 februari een bijeenkomst van vakbondsleiders plaatsvinden om een gezamenlijk actieplan op te stellen tegenover de aanvallen van de regering Berlusconi.

Eén van de belangrijkste punten daarbij is de poging van de regering om artikel 18 van de arbeidswet van 1970 af te schaffen. Dat artikel is afgedwongen door arbeidersstrijd eind jaren '60 en geeft werknemers de mogelijk in te gaan tegen "onrechtvaardige" ontslagen. Met de economische recessie die hard toeslaat in de Italiaanse industrie en de voorgestelde besparingen in het onderwijs en de gezondheidssector, is die bepaling van enorm belang.

Op de betoging in Rome waren er ook grote groepen werknemers uit de privé-sector, waaronder arbeiders van Fiat en Mediaset (het TV-station van Berlusconi...). Er waren grote groepen brandweermannen die protesteerden tegen de militarisering van hun job. De metro in Rome lag 4 uur plat zodat de arbeiders konden deelnemen aan de betoging. Ook elders in Italië werd betoogd: in Sardinië, Sicilië en industriële steden in het noorden.

Groepen scholieren en studenten namen deel aan de betoging met spandoeken en pamfletten tegen de besparingen in het onderwijs. Op 20 februari is er een coördinatie-meeting van scholieren en studenten om verdere acties te plannen.

De tienduizenden betogers zongen, riepen slogans,... Ze eisten het ontslag van de ministers van Sociale Zaken en Onderwijs en tevens het ontslag van de premier.

Cobas, Cub,... hebben een militante campagne gevoerd voor een algemene stakingsactie in zowel de openbare als de private sector. Ze linken de strijd tegen Maroni (minister van sociale zaken) en Muratti (minister van onderwijs) aan de strijd van migranten en jongeren tegen racisme en tegen de oorlog.

De dag voor de betoging in Rome werd het spoor voor 4 uur plat gelegd door spoorpersoneel die protesteerden tegen de massale afdankingen en de slechtere arbeidscondities door het uitbesteden van hun jobs aan de privé.

De vakbondsleiders staan onder enorme druk om sterkere acties te organiseren en zo de regering Berlusconi ten val te brengen. Berlusconi zelf entertainde Tony Blair in Rome op de dag van de betoging en stelde o.a. dat er niet zal teruggekomen worden op het voornemen om artikel 18 af te schaffen. In hun vergadering gingen Blair en Berlusconi akkoord over voorstellen tot een "radicale" liberalisering van het Europese arbeidsrecht. Berlusconi's woordvoerder had het over een nieuwe "as" om Europa te bevrijden van de "veel te machtige vakbonden". Dit was een vreemd woordgebruik want de term "as" doet in Italië nog steeds denken aan de as tussen Mussolini en Hitler voor de tweede wereldoorlog.

De basis van de Cgil eist dat hun federatie desnoods alleen een actieplan opstelt als de meer gematigde vakbondsleiders niet meewillen. De basis eist tevens dat de leiding zich niet verschuilt achter pogingen tot samenwerking met de regering en het patronaat. Er is een oproep voor een massa-betoging op 9 maart, maar dit mag niet gezien worden ter vervanging van degelijk voorbereide stakingsacties. Ieder uitstel maakt dat enorme kansen verloren gaan.

Het is duidelijk dat Berlusconi op een groeiende oppositie kan rekenen. Ook vanuit zijn eigen kamp en vanuit de magistratuur. Zij kwamen op straat om te eisen dat de aanklachten tegen Berlusconi wegens fraude en corruptie ongehinderd kunnen verdergezet worden.

Een opgedreven strijd van arbeiders en jongeren zou kunnen leiden tot de val van Berlusconi. Het zou de politieke strijd op de agenda plaatsen en de PRC (Rifundazione Communista) en andere krachten in de huidige protestbeweging in staat kunnen stellen om een alternatief te vormen waarbij de eisen van de beweging effectief gerealiseerd worden.

Op de betoging in Rome kwam onze nieuwe Italiaanse afdeling tussen met pamfletten en brochures. Ze verkochten 60 brochures.

Onze correspondent ter plaatse