Vanmorgen viel de uitspraak in het proces tegen de voormalige delegatie van Forges de Clabecq: ze worden vrijgesproken voor de feiten die hen ten laste werden gelegd - in realiteit de sociale strijd die ze voerden om de staalfabriek uit Tubize open te houden.

D'Orazio en Marra beklemtoonden achteraf, tegenover honderden enthousiaste sympathisanten, dat deze vrijspraak er enkel kon komen dankzij de niet aflatende mobilisatie tegen het proces. Maandenlang bleef de mobilisatie ongebroken: een zware veroordeling was een slag geweest voor alle syndicalisten. De rechters erkenden in hun uitspraak dat de feiten die D'Orazio en de zijnen ten laste werden gelegd, kaderden in een syndicale strijd.

Hoewel de beschuldigden werden vrijgesproken, werd door de rechtbank het gebruik van artikel 66, par.4 van de strafwet niet in twijfel getrokken. Dit artikel maakt het mogelijk om leiders van een sociale strijd te vervolgen voor het simpele feit dat ze door hun uitlatingen strafbare feiten zouden hebben geprovoceerd. Het gaat om een artikel uit de 19e eeuw, toen de burgerij nog niet moest doen alsof de wetten voor iedereen, ongeacht of het om arbeiders of kapitalisten gaat, "neutraal" worden opgesteld en toegepast.

D'Orazio kloeg ook aan dat hij wel in staat was geweest om "zijn mening te geven voor een burgerlijke rechtbank, maar niet voor zijn eigen vakbond, het ABVV". De bureaucratische leiding van het ABVV weigerde overigens de kosten van dit proces te dragen, hoewel de beschuldigden duidelijk voor de rechtbank werden gedaagd in hun functie van syndicale delegatie van een bedrijf, verwikkeld in een sociale strijd tegen ontslagen en de sluiting van de fabriek. D'Orazio riep op om de door de bureaucratie uit het ABVV uitgesloten leden terug in de vakbond op te nemen. De vakbonden moeten terug in handen komen van hun leden, niet van een bureaucratie die stelselmatig door de knieën gaat voor de neoliberale afbraakpolitiek van de regering en de bazen.

Deze uitspraak is een overwinning. Maar waakzaamheid blijft geboden. In de toekomst zullen er nieuwe pogingen komen vanuit het gerecht, de bazen en de regering om de vakbonds- en sociale strijd aan banden te leggen. Deze uitspraak toont aan dat een volgehouden mobilisatie een krachtsverhouding kan creëren die de aanvallen van de burgerij en haar instellingen afweert. Daarvoor is er een georganiseerde linkse oppositie binnen de vakbonden nodig, maar ook een politiek verlengstuk - een nieuwe arbeiderspartij - die de eisen van arbeiders en jongeren op straat en in het parlement verdedigd ("D'Orazio au parlement!", was een slogan die die behoefte aan reële arbeidersvertegenwoordigers uitdrukte). Om succesvol te zijn zou er binnen zo'n nieuwe arbeiderspartij een discussie moeten zijn over een echt socialistisch programma, dat komaf maakt met de massawerkloosheid, armoede, ondermijning van sociale en democratische rechten en uitbuiting die in het kapitalisme ingebakken zitten.

Achtergrondinfo over het proces en de strijd van Forges de Clabecq

Peter Delsing