4 jaar Paarsgroen heeft in de feiten een verdere afbraak betekend van alles waarvoor in het verleden gestreden werd: een vaste job aan een degelijk loon en humane werkomstandigheden, uitgebouwde en gratis openbare diensten, een sociale zekerheid voor iedereen,…

Door Bart Vandersteene

Een fundamenteel neoliberaal beleid werd opgesmukt met hier en daar een progressief ogend idee of initiatief. De SP.a is meester geworden in de schijn hoog houden. Terwijl hun ministers fundamenteel zijn in de structurele afbouw van openbare diensten en sociale zekerheid, proberen ze zich voor te doen als de grote beschermers ervan. Agalev zal het moeilijk hebben om ook maar één verwezenlijking op te noemen die specifiek gelinkt kan worden aan hun deelname.

Ondanks het pover ogende resultaat van deze eerste 4 jaar Paarsgroen is het waarschijnlijk dat er een tweede uitgave uit de bus zal komen. Enerzijds weegt de oppositie van CD&V vrij zwak, anderzijds ligt de linkerflank in het parlement volledig open en voelen SP.a en Agalev zich onaantastbaar. In zo'n situatie kan het Vlaams Blok enkel groeien. Het blijft de enige partij die 'anders' is.

Uitdagingen voor de linkerzijde

De eerste uitgave van Paarsgroen heeft kunnen teren op een langer dan verwachte, uitgerokken economische groei. Maar deze is definitief voorbij. Op één jaar tijd staan we wat betreft werkloosheidscijfers weer terug in '99. Ondertussen zijn de nieuwe jobs die gecreëerd zijn hoofdzakelijk parttime, slecht betaalde, flexibele jobs met één constante: de enorme lastenverlaging die de patroons ervoor kregen. Paarsgroen 2 zal geen wittebroodsweken kennen. Wellicht worden ze snel geconfronteerd met een nieuwe begrotingscontrole. Die zal slechts een voorsmaakje zijn van wat er de komende jaren te wachten staat. De opmerkingen van het IMF en OESO over het regeringsbeleid zal de regering trachten om te zetten in realiteit. Dan spreken we over de afschaffing van de loonindexering, het kraken van de vaste statuten, afschaffing van het brugpensioen (dat vandaag wordt gebruikt om sociale akkoorden af te kopen),…

Vandaag lijdt het verzet tegen de afbraakpolitiek al onder de afwezigheid van een massale linkse oppositie. De komende 4 jaar zal deze noodzaak enkel duidelijker worden. De antiglobaliseringsbeweging en de huidige anti-oorlogsbeweging tonen het potentieel voor een linkse oppositie.

De LSP wil zo'n oppositie uitbouwen. Waar mogelijk doen we dit samen met anderen, waar nodig nemen we alleen onze verantwoordelijkheid. Het is juist daarom dat we besloten om deel te nemen aan de verkiezingen met een LSP-Senaatslijst in Vlaanderen, een LSP-Kamerlijst in Oost-Vlaanderen en een mogelijke deelname in Brussel en Luik.

Iedereen die met onze analyse akkoord gaat wordt door al onze leden opgeroepen om ons hierbij te helpen. Een steunbijdrage voor ons kiesfonds, een handje hulp in de campagne, maar vooral de actieve participatie in de uitbouw van onze partij. Sluit aan bij de Linkse Socialisten!