4 jaar Paarsgroene regering heeft weinig verbeteringen gebracht in het leven van de absolute meerderheid van de bevolking. Tienduizenden jobs in de industrie en de openbare diensten gingen verloren. De enkele jobs die er in de plaats kwamen via maatregelen in het kader van de actieve welvaartstaat waren stuk voor stuk laagbetaalde, flexibele, tijdelijke contracten met één constante, de lastenverlaging voor de patroons.

De openbare diensten worden verder klaargestoomd voor privatisering. Repressie wordt de norm nu ook op het vlak van jongerencriminaliteit, grootstedenbeleid en drugsbeleid. Deze regering vertegenwoordigt een fundamenteel neoliberaal beleid met een slap progressief sausje overgoten.

In zo'n situatie wordt het Vlaams Blok slapend rijk. Agalev en SP.a voelen zich onaantastbaar want krijgen geen concurrentie van een linkse oppositie. Ondertussen voeren ze het beleid gewillig uit. Er is dringend nood aan een linkse oppositie om de woede van de bevolking om te zetten in een politieke kracht.

De antiglobaliseringsbeweging is volgens ons een uitdrukking van een groeiend besef, hoofdzakelijk onder jongeren maar ook bij bredere lagen van de bevolking dat er iets fundamenteel verkeerd loopt in deze samenleving. De LSP nam dan ook het initiatief tot het oprichten van Internationaal Verzet. Tot op vandaag is dit de enige nieuwe uitdrukking van dit bewustzijn. We organiseerden o.a. de vele lokale anti-oorlogsprotesten en n.a.v. de Europese Raad in Gent op 19/10/2001 een anti-kapitalistische jongerenmars met 2.500 deelnemers die samenviel met onze oproep tot scholieren-en studentenstakingen.

De anti-oorlogsbeweging is een verderzetting van het wereldwijde protest van de laatste jaren. De regering profileert zich op een zacht pacifistisch standpunt in de oorlog met Irak. De enorme anti-oorlogsstemming onder de bevolking zal hier niet vreemd aan zijn. Daarin zien we de kracht van een publieke opinie. Ondertussen gingen de wapen-en troepentransporten onverminderd verder. De regering greep zelfs terug naar de zwaarste repressie om de oorlogsvoorbereidingen niet te laten hinderen.

De Linkse Socialistische Partij wil een duidelijk democratisch socialistische stem laten horen. Wij willen een uitdrukking geven aan het groeiend verzet tegen oorlog en uitbuiting.

De kandidatuur van de lijst Resist zorgde voor heel wat opschudding in de media en voor veel discussie ter linkerzijde. Van in het begin hebben wij de stelling verdedigd dat de zelforganisatie van migranten een stap vooruit is. We hebben ons verzet tegen de criminalisering van de AEL. Maar om de verdeel-en heers strategie te kunnen counteren is een programma nodig waarbij migranten èn Belgen verenigd worden rond gemeenschappelijke belangen. Helaas is zo'n benadering niet terug te vinden bij Resist. Daarom hebben we besloten een eigen lijst in te dienen voor de verkiezingen van de Senaat in Vlaanderen en de Kamer in Oost-Vlaanderen.

Zoals we in het verleden (onder de naam Militant Links) hebben we ook deze keer inspanningen geleverd om samenwerking ter linkerzijde te bekomen. Helaas bleek dit niet mogelijk te zijn in deze situatie. Onze kleine partij zal niet in staat zijn om het linkse vacuüm dat aanwezig is in te vullen. We zijn er echter van overtuigd dat er een enorme openheid aanwezig is voor een nieuwe linkse oppositie. Dit is dan ook het doel van onze campagne, een nieuwe stem laten horen. We willen duidelijk maken dat LSP de komende jaren de uitdaging aangaat om zo'n oppositie uit te bouwen, in de bewegingen, in actie, op lokaal en nationaal vlak. Onze campagne zal geconcentreerd worden rond drie centrale thema's: werk, diensten en vrede voor iedereen.

Volgende week zullen we onze kandidatenlijst bekend maken, ondertussen kan je voor meer info terecht bij Bart Vandersteene (info@socialisme.be).

Bart Vandersteene - namens het Uitvoerend Bestuur van LSP-MAS