De beweging Nation, een fascistische groepering, heeft geprobeerd om in augustus campagne te voeren tegen de Afghaanse hongerstakers die de kerk op het Flageyplein te Elsene bezetten.

Op 3 en 10 augustus hebben ze een protestbijeenkomst georganiseerd nabij de kerk om “de heiligschennis van een godsdienstige plaats” aan te klagen. Ze zegden zelf dat ze de bedoeling hadden om de kerk binnen te vallen om “het recht van de Belgen om een mis bij te wonen” te verdedigen.

Toen de jongeren van LSP en Internationaal Verzet hoorden over de geplande actie van de fascisten besloten ze te reageren. Op 3 augustus waren we met een 15-tal aanwezig op het Flageyplein, bijna evenveel als de fascisten zelf. Onze aanwezigheid heeft ervoor gezorgd dat ze op een afstand moesten blijven van het plein. De zondag nadien wilden de fascisten de actie overdoen. Wij hebben de avond voordien op een solidariteitsbijeenkomst een pamflet verspreid om meer volk te mobiliseren naar de tegenactie. Met een 15-tal verkochten we onze antiracistische sticker. De campagne van de fascisten is uiteindelijk in het water gevallen door de tamelijk gunstige afloop van de strijd van de Afghaanse vluchtelingen.

Moesten we breder gemobiliseerd hebben om de fascisten fysiek tegen te houden? Of moesten we helemaal niet gereageerd hebben op de provocaties van een groupuscule? Het antwoord is genuanceerd.

Enerzijds moeten we toegeven dat onze oproep voor een tegenbetoging geen gehoor heeft gevonden bij de mensen die actief waren in het comité. Anderzijds konden we de actie, die duidelijk meer was dan een simpele provocatie, ook niet negeren.

Eigenlijk probeert Nation de leegte te vullen van de andere Franstalige fascistische partijen. Het FN, bijvoorbeeld, en haar veelvuldige afsplitsingen - die geen enkele activiteit hebben buiten de verkiezingen. Het doel van fascisten is om op termijn een reactionaire massapartij uit te bouwen om met fysiek geweld de arbeidersbeweging te vernietigen. Daarvoor moeten ze een kern van kaders vormen. Het is het bestaan van zo’n kader dat het Franse FN en het Vlaams Blok in Vlaanderen gemaakt heeft tot wat ze zijn.

Het is in die context dat we de mislukte actie van Nation moeten kaderen. Het was een agitatorische campagne om enerzijds de banden met hun dichte periferie aan te halen en anderzijds meer gehoor te vinden bij de bevolking. Daarom was het noodzakelijk om te protesteren: onze actie heeft hen geïsoleerd van de rest van de bevolking. Maar we zijn niet in confrontatie gegaan met de fascisten, omdat we ons niet wilden afsnijden van de buurtbewoners die bereid waren om de Afghaanse vluchtelingen te steunen, maar die niet bereid waren om tot zo’n confrontatie over te gaan. We kunnen de strijd tegen extreem-rechts slechts winnen samen met de arbeiders en hun gezinnen, niet tegen of zonder hen.

Thierry Pierret