1 mei: Feest van de arbeid. Vraag is uiteraard wat er te feesten valt voor wie van zijn/haar arbeid moet leven. Het regent ontslagen, faillissementen, sluitingen. Bijna een miljoen mensen zijn werkloos of ondertewerkgesteld.
Kopstukken van SP.A en PS zullen zich op 1 mei nog eens vaag herinneren dat socialisme iets te maken had met de verdediging van de belangen van de werkende klasse. Het idee dat gestreefd moest worden naar een andere samenleving omdat de belangen van de werkenden en hun gezinnen (en in uitbreiding de mensen die leven van een uitkering) nooit verzoend konden worden met die van de bazen, is al lang van de baan. Maar zelfs van het verdedigen van enige betekenisvolle verbetering in de levensstandaard van de meerderheid van de bevolking is nog nauwelijks sprake.
In de laatste decennia zijn de lonen nauwelijks gestegen en dus in reële termen (wat je ermee kan kopen) gedaald. De uitkeringen voor werkloosheid of pensioenen zijn nog verder weggezakt. De kloof tussen arm en rijk is ook in de regeringen met de sociaal democratie verder toegenomen. Waar de 10% rijksten in 1982 20,4% van de globale inkomsten binnenhaald hebben, was dat in 2001 al opgelopen tot 29,2% (of meer dan de 50% armsten met 24,1% van de inkomsten). In 1996 bezat de rijkste 1% van de bevolking meer dan de 60% armsten samen. En toch blijven de sociaal democratische partijen lustig verder kwetteren over het “algemeen belang”.
SP.A- en PS-ministers zullen zich ook herinneren dat socialisten zich verzetten tegen oorlog, tegen het idee dat de ene arbeider door zijn nationale burgerij gedwongen wordt te schieten op de andere arbeider, die slechts van hem verschilt in nationaliteit. En ze zullen zich beroepen op het “progressieve” standpunt van de regering. Ze rekenen er daarbij op dat de werkenden door hun rookgordijn zodanig om de tuin zijn geleid dat ze de werkelijkheid niet zien, namelijk dat deze regering alles heeft gedaan wat de VS fundamenteel van haar kan eisen.
Op 1 mei zal LSP aanwezig zijn om de sociaal democratie met haar neus op haar eigen verguisde verleden te drukken. We hebben jongeren en arbeiders de kans gegeven zich met Internationaal Verzet actief te verzetten tegen het Europa van het kapitaal, dat de nationale regeringen een excuus verschaft om te privatiseren en om de sociale zekerheid af te breken. We hebben hen de mogelijkheid geboden zich via anti-oorlogscomités te verzetten tegen de oorlog. We zullen de werkenden die uit traditie naar de 1 mei-optochten komen ditmaal ook de kans geven om in het kieshokje op een alternatief te stemmen. Ons stemmenresultaat zal in het niet vallen bij dat van SP.A en PS, partijen met een lang verleden en veel geld, maar onze stemmen zullen stemmen zijn voor de toekomst, voor het begin van een nieuwe beweging van de werkende klasse die op termijn alle sprookjes over “algemeen belang” achter zich zal laten en een harde strijd zal voeren voor haar eigenbelang, met name het belang van de meerderheid van de bevolking!
Anja Deschoemacker