Onze kameraad Lucien Deridder overleed in de loop van april 2003. Afkomstig uit Houdeng-Goegnies, was hij tijdens zijn jeugd een brilliante student en haalde hij een licentie germaanse talen. In de jaren '30 militeerde Lucien bij de Jeunes Gardes Socialistes unifiées (JGSU), een front tussen de jongeren van de socialisten en de communisten. Tijdens de oorlog sloot hij aan bij de Parti communiste en de Gewapende Partizanen. Bij de bevrijding was hij voorzitter van de PC in Morlanwelz. Hij werd uitgesloten nadat hij bestempeld werd als 'trotskist' omdat hij weigerde te ontwapenen zoals geëist werd door de leiding van de PC. Lucien wist niet wat het verwijt 'trotskist' juist inhield. Hij zocht daarop Gonzales Descamps op, een collega die op het atheneum van Morlanwelz werkte en militeerde bij de Vierde Internationale. Via die weg leerde Lucien dat diegenen die 'trotskist' genoemd worden eigenlijk de verderzetting betekenden van de ideeën van de Communistische Internationale ten tijde van Lenin, toen deze nog een revolutionaire internationale was. Lucien kreeg een stevige marxistische vorming en nam actief deel aan de algemene staking ten tijde van de Koningskwestie in de zomer van 1950. In die periode speelden de trotskistische militanten in de regio 'Le Centre' een belangrijke rol in het opzetten van de staking in de metaalbedrijven.

Vanaf de jaren '50 zorgden de Koude Oorlog en vooral de lange periode van economische groei ervoor dat de PC enorm verzwakt werd en dat de trotskisten geïsoleerd werden. Lucien was niet langer politiek actief, zeker ook toen hij omwille van zijn job moest verhuizen naar Brussel. Als schitterende pedagoog werd hij prefect van het atheneum van Molenbeek, een job die hij gedurende een 30-tal jaar uitoefende. Sommige communistische militanten zullen zich die rigoureuze en consequente leraar zeker nog herinneren.

Lucien maakte gebruik van zijn vrije tijd na zijn pensionering om opnieuw te gaan studeren aan de ULB, meer bepaald bestudeerde hij de Duitse literatuur en oosterse talen. Hij nam contact op met onze kameraden aan de ULB in de loop van 1997. Tijdens de openingsmeeting van de CWI-Zomerschool datzelfde jaar in Gent, werd Lucien geënthousiasmeerd door het aantal jongeren die zich interesseren in het marxisme. Sindsdien militeerde hij in onze rangen en nam hij deel aan de redactie van ons maandblad. In juni 1999 was hij kandidaat voor Militant op de lijsten van de PC. De afgelopen jaren kampte hij met ernstige gezondheidsproblemen. Het was altijd een plezier om hem te bezoeken want we stelden steeds vast hoe hij met erg aandachtig de ontwikkeling van de klassenstrijd op internationaal vlak bleef volgen.

We betuigen onze deelneming aan Betsy, zijn vrouw, en al diegenen die Lucien dicht bij stonden.

Guy Van Sinoy