In Antwerpen wordt veel ophef gemaakt over het resultaat van Patrick Janssens die meer voorkeurstemmen haalde dan Annemans en Dewinter van het Blok. Er wordt ook gewezen naar Gent waar het Blok lichtjes verloor (-1,5%). De Gentse achteruitgang is wellicht vooral het gevolg van de "kanselierbonus" die Verhofstadt er kon opstrijken en het Freya-effect bij de sp.a.

Het is echter verkeerd van te denken dat het Blok een "sociologisch maximum" zou bereikt hebben. Deze verkiezingen vormden een nieuwe "zwarte zondag" (sterke vooruitgang van het Blok) waarbij het Vlaams Blok 3% vooruitging.

Er is een zekere gewenning ten aanzien van het Blok, zeker ook in de media waar de partij zich kon voordoen als "normale" partij. Ook de leiding van het Blok probeert dat imago te versterken. Als nu een oproep wordt gedaan tot de voorheen verketterde "verraders" van de N-VA of als opgeroepen wordt tot de vorming van een rechtse regering van CD&V, VLD en Vlaams Blok, dan past dit perfect binnen de strategie van het Blok om als normale "aanvaardbare" partij gezien te worden. Anderzijds kan dat een negatief effect hebben voor het Blok in de grote steden waar het vooral anti-establishment kiezers aantrekt.

In deze verkiezingscampagne is het populistische element van het Blok ongetwijfeld versterkt. Anderzijds is het belangrijk van erop te wijzen dat er nog steeds elementen in het Blok en in de marge van het Blok aanwezig zijn die wijzen op de fascistische tradities. Er waren beperkte daden van geweld tegen onze leden in Dilbeek en Zoersel, er was ook Wim Verreycken die zonder problemen op Ter Zake (Canvas) kon zeggen: "400.000 werklozen, 500.000 migranten, de oplossing is eenvoudig".