Vlak voor de verkiezingen kondigde Verhofstadt aan dat het aantal werklozen met 3000 was gedaald tijdens zijn legislatuur. Een pover resultaat, maar het blijkt dan ook nog gelogen te zijn. In realiteit was er een toename met 46.000. Ondertussen gaan de laatste maanden gemiddeld zo'n 100 jobs per dag verloren.

De krant De Standaard rekende uit dat er eind april niet minder dan 675.521 mensen zonder werk waren: 400.353 uitkeringsgerechtigde volledig werklozen (uvw's) + 108.774 werkloze schoolverlaters + 166.394 "oudere, niet werkzoekende werklozen" (50-plussers die nog tot aan hun pensioen werkloos kunnen/moeten blijven) + 108.000 bruggepensioneerden. Als we daar nog het aantal ondertewerkgestelden (interimmers, deeltijdse jobs vanaf 13 u./week,…), leefloners en werklozen die geschorst werden bijtellen, komen we ver boven een miljoen mensen die getroffen zijn door werkloosheid uit.

Een drama, in de eerste plaats voor de werklozen zelf. De gemiddelde werkloosheidsuitkering is tegenover het gemiddelde loon tussen 1980 en 2000 met 40,8% in waarde gedaald. Samen met de huidige torenhoge huisvestingsprijzen betekent leven van een uitkering veelal leven in armoede, zeker als de werkloosheid enige tijd aanhoudt.

De voormalige regering claimde een (weliswaar minieme) daling in het aantal langdurig werklozen (-1,6%), maar verzweeg dat het aantal mensen dat tussen een jaar en twee jaar werkloos is hand over hand toeneemt - een stijging met 27,4% tegenover vorig jaar.

En voor veel jongeren begint de naschoolse periode opnieuw met een periode van werkloosheid. De jongerenwerkloosheid is de laatste maanden fors toegenomen. In Vlaanderen zijn er momenteel 45.716 werklozen jonger dan 25 jaar, 5.028 meer dan vorig jaar of een stijging met 12,4%. Ook voor hooggeschoolden is dit nu een waarschijnlijk perspectief, met een stijging van hun werkloosheid van 20%.

De grote kopstukken van de burgerlijke partijen komen niet veel verder dan loonsverlagingen en "het creëren van een gunstig investeringsklimaat". Dat doen ze nu al meer dan 15 jaar, terwijl de structurele werkloosheid steeds torenhoog is gebleven. Om hun gebrek aan oplossing te maskeren, hebben ze zelfs al voor de verkiezingen de aanval ingezet op de werklozen. Frank Vandenbroucke (SP.a) stelde dat hij de "fraude" in de werkloosheid hard wil aanpakken. Internationale en Europese instellingen van de bazen (Oeso, de Europese Commissie,…) roepen België al langer op om de werkloosheidsuitkeringen in de tijd te beperken. Een dergelijke maatregel zou een catastrofe betekenen voor de huidige en toekomstige werklozen, inbegrepen zij die de komende maanden het slachtoffer zullen zijn van de verder rollende golf van bedrijfsherstructureringen, -sluitingen en faillissementen.

In ieder geval mogen we ons verwachten aan een forse aanval op de werklozen. Voor de burgerlijke partijen is het de enige manier om te vechten tegen "de werkloosheid". De realiteit is ondertussen dat er reeds gejubeld wordt als er maandelijks zo'n 30.000 vacatures binnenkomen. 40.000 jobs voor meer dan een miljoen werklozen. Het zal de schuld van de werklozen wel zijn dat ze niet aan een job raken!

Anja Deschoemacker