Op 12 maart organiseerde LSP-vrouwen i.s.m. ALS-Gent een dag van discussie en debat omtrent vrouwen. Opmerkelijke momenten waren alvast het prostitutiedebat tussen Agalev-senator Meryem Kaçar en LSP-lid Vanessa Becquaert en de werkgroep over de situatie van vrouwen in Nigeria met als spreekster Titi Salaam, leidinggevend lid van de Democratic Socialist Movement, onze Nigeriaanse zusterorganisatie.

Deze meeting was ongetwijfeld de eerste in een lange rij. LSP-vrouwen en ALS hebben immers besloten de strijd met het alom heersende postfeminisme aan te gaan. Volgens deze theorie betekent gelijkheid voor de wet ook gelijkheid in de realiteit. Niets is echter minder waar: gelijke wetten voor ongelijke mensen resulteren in… ongelijkheid. Wetten veranderen immers niets aan de economische positie van vrouwen: in Nederland is slechts 38% van de werkende vrouwen economisch zelfstandig!

In de meeste westerse landen hebben de vrouwenbeweging en vooral de strijd van de arbeidersklasse een aantal verworvenheden afgedwongen. Het is echter belangrijk te zien dat die al geruime tijd op de helling staan. De laatste 25 jaar waren een periode van tegenhervormingen en besparingen. Zoals steeds worden hierbij de zwakste groepen eerst geraakt, voornamelijk vrouwen en migranten. Deze groepen lijden onder de grootste werkloosheid, de slechtste arbeidsomstandigheden, de laagste lonen en de meest onzekere jobs. Ideologisch wordt dit uitgedrukt in het alom heersende seksisme en racisme.

Alle cijfers, zowel op vlak van inkomen als van geweld bijvoorbeeld, tonen aan dat het postfeminisme een leugenachtige theorie is. De discriminatie is reëel en meetbaar. In de neo-koloniale wereld is de situatie van vrouwen nog schrijnender. Vrouwen worden gekocht en verkocht als handelswaar; de seksindustrie garandeert nu op wereldvlak hogere winsten dan drugs- of illegale wapenhandel; slechts 1% van de rijkdom op wereldvlak is in handen van vrouwen; vrouwen vormen de meerdheid van ‘s werelds armen, vluchtelingen en analfabeten. In veel landen gaat dit gepaard met openlijk vrouwonvriendelijke regimes. In Nigeria is de situatie van vrouwen het slechtst in de noordelijke islamitische provincies, waar de sharia (islamitische wetgeving) wordt toegepast. Maar die vrouwonvriendelijkheid is niet beperkt tot de islamitische landen, overal ter wereld plaatsen regimes met economische moeilijkheden (vandaag overal) vrouwen als eersten in de vuurlijn van hun maatregelen en overal gaat dat gepaard met het opdrijven van seksisme. De inleiding van Titi was daarin zeer duidelijk: hoe meer ontwikkeld het land of de specifieke regio is, hoe subtieler de vrouwenonderdrukking zich afspeelt.

Voor het 50-tal aanwezigen was dit een zeer verrijkende ervaring. Naast de reeds genoemde discussies waren er ook werkgroepen rond reclame/schoonheidsidealen en vrouwen en oorlog. De dag werd afgesloten met een slotmeeting waar Titi Salaam, Tania Niemeyer en Anja Deschoemacker spraken. Nadien volgde een financiële oproep voor de verkiezingscampagne van DSM, wat zo’n 500 euro opbracht. Op de fuif nadien konden de aanwezigen verder napraten en dansen.

Anja Deschoemacker