3 miljoen in Rome, 2 miljoen in Madrid, 1,5 miljoen in Londen, 1 miljoen in Barcelona, 500.000 in New York en in Berlijn, 100.000 in Brussel,… Op 15 februari waren we met bijna 15 miljoen in de hele wereld om om ons verzet tegen een oorlog in Irak voor oliebelangen en prestige te uiten. De impact van deze betogingen was niet verwaarloosbaar: de onenigheid onder de machtige landen is op een betekenisvolle manier verscherpt en de dreiging van een oorlog is een beetje vooruitgeschoven. Maar voor hoelang?

door Thierry Pierret

Op de vooravond van de betogingen stelde Hans Blix, het hoofd van de wapeninspecties in Irak, een rapport aan de VN-Veiligheidsraad voor. Het rapport van 14 februari was meer in het voordeel van Irak dan dat van 27 januari. Blix meldde dat het Iraakse regime belangrijke vooruitgang maakte wat de wil betreft om mee te werken. Dat rapport en de betogingen van de 15 februari hebben de as Parijs-Berlijn-Brussel versterkt. Deze 3 regeringen plegen verzet zowel binnen de VN en de NAVO. De samenwerking binnen de NAVO is onder druk van de anti-oorlogsbeweging ondermijnd. Bush en Blair hebben nood aan een tweede resolutie van de VN om het verzet van de bevolking tegen de oorlog zowel in de VS als in Groot-Brittannië te kalmeren. Maar ook op dat vlak stoten ze op het verzet van Frankrijk, Duitsland, China en Rusland.

De brief van de 8 landen en "het Manifest van Vilnius" (2 manifesten van steun aan Bush, geschreven door de regeringen van 5 EU-lidstaten en alle kandidaat-lidstaten) hebben de samenhang in de Europese Unie ernstige schade toegebracht. Het is nu al zo ver gevorderd dat de Verenigde Staten de uitbreiding van de EU dreigen te blokkeren. Hoewel de meest oorlogszuchtige landen, onder druk van het verzet van hun bevolking, een compromis-akkoord tijdens een buitengewone top in Brussel moesten aanvaarden, is alles nog mogelijk. Dit akkoord werd in zo'n vage bewoordingen geformuleerd dat elke regering er wel zijn interpretatie aan kon geven: "ja aan het voortzetten van de inspecties, maar ze kunnen niet eeuwig blijven duren". De inkt was nog maar nauwelijks droog, toen elke regering er een eigen draai aan gaf.

De actiedag van 15 februari toonde de kracht van de anti-oorlogsbeweging aan. In landen als Spanje en Italië is de beweging zo massaal dat er vanaf nu een oproep moet worden gelanceerd voor een algemene staking, om hun oorlogszuchtige regeringen van hun plannen af te doen stappen. Wij willen de antikapitalistische vleugel binnen de beweging uitbouwen. De oorlog draait immers om een rooftocht om winsten tussen de verschillende kapitalistische grootmachten.

Enkel in een socialistische maatschappij die de productie en de herverdeling van de rijkdommen op een democratische manier plant, is een wereld zonder oorlog mogelijk.