Onze Westerse samenleving claimt de gelijke rechten van man en vrouw. Sommigen beweren dat op enkele "verwaarloosbare details" na, zoals bv. vrouwonvriendelijke reclame, vrouwen evenwaardig zijn aan mannen. De echte problemen situeren zich volgens de goegemeente in de Derde Wereld en dan vooral in de Arabische moslimlanden.

Maar in het westen stelt men te vaak dat als je het als vrouw niet maakt in onze maatschappij, dat het voornamelijk de schuld is van vrouwen zelf. Men vergeet dat niet alle vrouwen dezelfde kansen krijgen. Zowel mannen als vrouwen worden uitgesloten uit het onderwijssysteem omwille van de hoge kostprijs ervan. Vrouwen verdienen gemiddeld slechts 75% van het loon van mannen voor hetzelfde werk en komen vaak terecht in flexibele en onzekere jobs.

Zelfs al is het aandeel van vrouwen in de beroepsbevolking gestegen tot 50%, dan nog vinden we hen amper terug in de hogere functies. Dit heeft als voornaamste reden dat de combinatie van werk en gezin voor vele vrouwen een probleem vormt. Nog steeds nemen vrouwen het overgrote deel van het huishoudelijke werk op zich.

Deze taken werden in beperkte mate verlicht door een aantal voorzieningen van de welvaartsstaat, bv. kinderopvang. Maar deze worden vandaag steeds meer bedreigd door het snoeien in de sociale sector. Wereldwijd wordt een neoliberale politiek gevoerd, het zijn net vrouwen die daar het meeste onder lijden. Dit ging gepaard met de explosie van de sexuele uitbuiting van de vrouw in de maatschappij. De problemen waar vrouwen onder lijden, vloeien voort uit winstbejag, de motor van de huidige productie.

Vanessa Becquaert