Op 1 juni kwamen de leiders van de G8 (de 7 rijkste landen en Rusland) in de Franse badplaats Evian bijeen om te discussiëren over de wereldsituatie na de oorlog in Irak. Er werd geprobeerd een verzoening te bereiken tussen Chirac en Bush. Daarnaast werd ook ingegaan op de ontwikkelende economische crisis, waarbij de regeringsleiders zich optrokken aan de idee dat vanaf 2004 de economie wel opnieuw zou opleven.

Er werd uiteraard uitgekeken naar de protesten tegen de G8 top. Nadat de top in Genua in 2001 had geleid tot massale protesten gesteund door brede lagen van de bevolking, week de G8 vorig jaar uit naar een afgelegen Canadese stad om niet geconfronteerd te worden met antiglobalisten.

Rond Evian waren er ditmaal opnieuw tienduizenden betogers. Een aantal LSP-leden was ter plekke en deed een goede tussenkomst. We legden vooral de nadruk op het verspreiden van onze politieke ideeën en hadden daarom het hele weekend een infostand met kranten, brochures, boeken,... Dat leverde heel wat geïnteresseerden op die willen meewerken met onze organisatie in Frankrijk.

Op donderdag 29 mei waren er reeds de eerste acties. In Annemasse werd betoogd tegen een bijeenkomst van de Parti Socialiste (PS). De Franse PS zat jarenlang in de regering en voerde een rechts beleid. Nu willen ze een links imago opbouwen en daarom was er een bijeenkomst in Annemasse. Dit werd door de antiglobalisten als een ware provocatie gezien en daarom werd door zo'n 2.000 jongeren betoogd. De ordediensten van de PS traden hardhandig op met traangas tegen de betogers. Hierop ontstonden rellen.

Op 1 juni waren er twee grote betogingen. Eén vertrok vanuit Zwitersland en één vanuit Frankrijk. Op beide betogingen waren zo'n 40.000 tot 50.000 aanwezigen. Er waren grote delegaties van linkse organisaties zoals LCR en Attac. Opvallend was wel dat de afwezigheid van de Franse vakbonden.

Op dit ogenblik zijn er overal in Frankrijk massale acties tegen het gehate beleid van de regering die de pensioenleeftijd wil verhogen en tevens bezig is met een besparingsoperatie in het onderwijs. Op 13 mei waren er 1 miljoen betogers in Parijs om daartegen te protesteren en sindsdien waren er nog tal van grote acties en stakingen.

De LSP'ers die naar de acties tegen de G8-top trokken vonden het jammer dat de link met de beweging tegen Raffarin slechts beperkt aanwezig was. Het is belangrijk dat radicale jongeren niet enkel onder elkaar radicaal zijn, maar een orientatie hebben naar bredere lagen van de arbeidersbeweging. Daarom hebben wij met Internationaal Verzet in alle antiglobalistische acties altijd sterk de nadruk gelegd op eisen tegen de beperking van de werkloosheidsuitkeringen, tegen de besparingen in het onderwijs,...

De antiglobaliseringsbeweging was een eerste uitdrukking van het groeiende verzet tegen het huidige systeem en tegen de logica van dit systeem. De massale beweging in Frankrijk toont aan dat de radicale jongerenacties slechts een voorloper waren van wat ons te wachten stond. Vandaag komt het erop aan van met de jongeren deel te nemen aan de acties van de arbeiders en om daar met een anti-kapitalistisch programma tussen te komen en tevens de noodzaak naar voor te brengen van een politiek verlengstuk in de vorm van een nieuwe arbeiderspartij.

De antiglobaliseringsbeweging staat voor enorme uitdagingen en het zal van cruciaal belang zijn om aansluiting te vinden bij de grote bewegingen waarvan we vandaag de eerste tekenen zien in Frankrijk. Die bewegingen vormen een belangrijke maatschappelijke kracht waarmee effectief verandering kan bekomen worden.