Om zich voor te bereiden op de "vrijmaking" van de postmarkt begin 2003, werd de zoveelste interne doorlichting gemaakt. De bedoeling was te zien hoeveel personeel er nog kon weggesnoeid worden en hoe de productiviteit van het resterende personeel nog kon verhoogd worden.

In een interview met De Financieel Economische Tijd en L'Echo de la Bourse liet gedelegeerd bestuurder van de Post A. Bastien twee cijfers vallen: er zouden respectievelijk 5.000 of 6.000 jobs (van de 43.800) moeten verdwijnen. Wordt dit ingegeven door dringende financiële problemen? Het tweede cijfer: in '98 werd een netto-winst van 4,3 miljard fr. geboekt, voor '99 wordt 5,3 miljard voorzien! (vooral door de afbouw van het personeelsbestand en een lineaire productiviteitsstijging van 10 %).

Dit sociaal bloedbad wordt enkel en alleen aangericht om De Post aantrekkelijker en dus winstgevender te maken voor toekomstige (buitenlandse) investeerders.

De laatste obstakels voor privé-investeerders waren de pensioenen en het ambtenarenstatuut. De pensioenlast werd uit het Post-budget gelicht en in handen van de overheid gegeven. Het statuut lag vast in het laatste beheerscontract dat eind '99 afloopt.

Op 1 maart 2000 wordt de Post officieel een naamloze vennootschap van publiek recht (dit betekent dat de overheid voorlopig de hoofdaandeelhouder blijft zoals bij Belgacom). Vanaf dat er een privé-investeerder met kapitaal over de brug komt, zal hij mee mogen beslissen over het personeelsstatuut en zeer waarschijnlijk komaf willen maken met de vaste benoemingen en andere "voordelen".

Tot grote woede en onbegrip van vele personeelsleden en basismilitanten werden de stoere uitlatingen van Bastien gevolgd door een volledige en openlijke capitulatie van de nationale top van ACOD-Post.

Jean-Claude Balland, voorzitter van het Waalse CGSP zei letterlijk in een interview: "de vakbonden verzetten zich niet tegen de modernisering van de Post. In het kader van de liberalisering is dit nodig" (verwijzend naar de 6.000 ontslagen).

Balland betreurde alleen dat hij hiervan door pers op de hoogte gesteld werd en benadrukte dat er een "sociaal plan" moest komen. Waarschijnlijk was Bastien dit tijdens hun laatste gezamenlijk golfpartijtje in zijn enthousiasme vergeten te vermelden.

Op een vergadering van alle ACOD-afgevaardigden in Brussel werd de houding van de nationale vakbondsleiding sterk aangevallen en als ontoelaatbaar beschouwd. Ook de eisenbundel van De Post die geen enkele substantiële positieve maatregel voor het personeel bevat, werd compleet afgekraakt.

Het enige sociaal plan dat wij voorstellen, is het behoud van elke job en een degelijke loonsverhoging voor de laagste categoriën, de grote meerderheid van het personeel. Wij moeten blijven vechten voor het behoud van De Post als openbare dienst. De Militant zal een petitie tegen de uitverkoop van De Post voorstellen, gekoppeld aan een brochure met duidelijke argumenten tegen de privatisering.