Een jaar later dan voorzien zijn er in mei dan eindelijk sociale verkiezingen. Wie had gedacht dat de vakbondstop van deze verkiezingen gebruik zou maken om met duidelijke standpunten naar buiten te komen, komt van een kale reis thuis. Het ACV en ABVV onderscheiden zich nauwelijks van elkaar. Nog een geluk dat het ACLVB zich uitspreekt voor winstparticipatie van werknemers en zich daarmee duidelijk pro-werkgevers profileert. Wellicht hoopt het ACLVB daarmee stemmen te halen bij kaders en mid-denkaders en zo haar positie ten op-zichte van het ACV en het ABVV te versterken. Het propagandamateriaal van de grote vakbonden zwijgt in alle talen over het regeringsbeleid. Door te zwij-gen over de politieke thema’s maakt men van de sociale verkiezingen een populariteitspoll. Er is nochtans genoeg aan de hand. De hervorming van het ambtenaren-statuut, de nakende privatisering van De Post en de NMBS, de vermindering van de belastingen, de miljoenen aan lastenverlaging die deze regering aan de werkgevers cadeau doet, enz.. Duidelijke uitspraken over de toege-nomen interim-arbeid, het deeltijds werken, de tijdelijke contracten en de druk op de lonen zijn er nauwelijks. Laat staan dat men een vuist maakt voor de bescherming van de kandida-ten en de vakbondsafgevaardigden. Het is positief dat het ABVV veel aandacht besteedt aan de positie van vrouwen op de werkvloer. We moeten de vakbondstop toch herinneren aan de afwezigheid van deze aandacht toen nachtarbeid voor vrouwen werd ingevoerd. Onder het mom van gelijkheid werd de groep werknemers die nu al in de slechtst betaalde jobs zit ook nog eens tot bijkomende flexibiliteit verplicht. Vrouwen verdienen gemiddeld 12% minder dan hun mannelijke collega’s. Het invoeren van nachtarbeid voor vrouwen heeft deze ongelijkheid enkel bestendigd. We moeten de vakbondstop inter-pelleren over deze campagne. Is dit een puur electorale strategie? Of is het de bedoeling ook na de sociale verkie-zingen werk te maken van een offen-sieve campagne voor gelijke rechten? De vrouwelijke en mannelijke kandida-ten kunnen deze sociale verkiezingen gebruiken om een campagne te eisen. De kandidaten voor de sociale ver-kiezingen staan dus voor een enorme uitdaging. Deze sociale verkiezingen moeten meer dan ooit een verkiezing zijn met een politieke inhoud, op basis van een politiek programma. Natuurlijk is vakbondswerk in eerste instantie het opkomen voor de dage-lijkse belangen van de werknemers. Met een regering die de sociale af-braak voortzet en een vakbondslei-ding die de onderdanigheid zelf pro-beert te zijn, kan je niet blijven volhou-den dat enkel het bedrijfsniveau telt. De strijdbare delegees krijgen een kans als ze in de verkiezingscampagne duidelijke standpunten verdedigen over flexibiliteit en deregulering, als ze oppositie voeren tegen deze regering en als ze erin slagen vakbondsdemocratie alvast op het bedrijf zelf concreet in te vullen. We willen onze ervaring ten dienste stellen van kandidaten voor de sociale verkiezingen. Militant Links organi-seert vergaderingen met vakbonds-afgevaardigden en kandidaten voor de sociale verkiezingen. Op deze bijeenkomsten kan je erva-ringen uitwisselen met andere kandi-daten, strategieën uitwerken of ge-woon je syndicaal verhaal vertellen. Interesse? Geef ons een seintje op 09/232.13.94
Karl Debbaut