Internationale vrouwen- dag in Kortrijk

Op 8 maart organiseerden meisjes en vrouwen van ABVV-Jongeren Kortrijk, Militant Links en de Scho-lierenvakbond een bijeen-komst in het Textielhuis in Kortrijk rond interna-tionale vrouwendag. Het werd een stevig spektakel met een modeshow waarin geen mode voorkwam (maar wel allerlei sketches rond vooroordelen tegenover vrouwen, discriminatie, schoonheidsidealen,...) en daarbovenop twee workshops rond geweld op vrouwen en de positie van migranten–vrouwen, stands en een fuif. We laten Jolein, één van de organisatoren, aan het woord:

"Het was de eerste keer dat ik aan zoiets meewerkte. Kelly en ik presenteerden de 'mode'-show, waarin alles aan bod kwam waar de moder-ne vrouw mee te maken heeft: hoe een vrouw er moet uitzien, hoe ze moet reageren, wat de maatschappij van een vrouw verwacht,... 'Een vrouw' van sekssymbool Joyce De Troch was één van de liedjes die we playbackten, toepasselijk gekleed in zwarte minikleedjes. We werden voorafgegaan door Karl en François die 'Zo macho' zongen. Die kregen zelfs mijn oma aan het dansen!
"Daarna dook een probleem op: Lau-rent, een jongen van mijn klas, zou samen met vrienden een capoeïra-voorstelling geven. Maar... hij was er niet. Paniek! Dan maar het program-ma afgewerkt met dans en een programma à la HT&D, maar dan DB&K: domme blondjes en kluch-ten. En dan... kwam Laurent toch binnengewandeld, waarna we getracteerd werden op een voor-stelling van Braziliaanse dans- en gevechtsport.
"Ikzelf ben naar de workshop over migrantenvrouwen gegaan, waar een Nigeriaanse vrouw kwam spreken over hoe ze in België is verzeild, waarom, wat ze vond van België, vergelijkingen tussen Nigeria en België,... Duidelijk is alvast dat een pak problemen hetzelfde zijn, hoewel hier gelukkig geen sprake meer is van gedwongen huwelijken, verstoting,...
"Tot slot keken we nog naar een reportage van Jambers over tienermodellen. En dan restte enkel nog de fuif. Ik ging, na eerst zelf wat te fuiven, rond met mijn bandopnemer om reacties op te nemen. De reacties? Een geslaagde dag en een spetterende show. En zo was het. Volgend jaar willen we het even spetterend en met nog meer volk!"

Nog meer volk... dan moeten we wellicht naar een andere zaal op zoek. Met de "catwalk" en een 80 tot 100-tal aanwe-zigen zat de zaal van het Textielhuis immers goed vol. Er waren een 50-tal scholie-ren, voornamelijk meisjes, en een pak van de medewer-kers had hun moeders, tan-tes en zelfs hun grootmoeder overtuigd om mee te komen. Daarnaast vond in het Tex-tielhuis dezelfde dag een vorming plaats voor een 40-tal vakbondsmilitanten die door de voor-bereidingen 's middag zo nieuwsgierig waren dat de vorming ervoor werd on-derbroken.

Het is onmogelijk een vol-ledig verslag te geven, maar één ding is duidelijk: een nieuwe generatie van meisjes is bijzonder strijdlustig en zelfbewust - ze willen zich niet laten zeggen wat ze moe-ten doen, hoe ze eruit moeten zien, hoe ze moeten denken. Nochtans waren er geen "man-nenhaatsters" te bekennen. We probeerden de aanwezige mannen duidelijk te maken dat onze strijd ook goed is voor hen én dat we hen nodig heb-ben om samen met ons te vech-ten onder het motto: meehel-pen in het huishouden is het minste, het zou beter zijn om samen te vechten voor vol-doende gratis kinderopvang, publieke wasserijen en res-taurants,... Wie wil er nu immers nog iedere dag afwassen...?