Linkse allianties:
De stem van de oppositie tegen het neo-liberale beleid
Afgaande op de verkiezingsuitslagen lijkt het wel alsof de meerderheid
van de Belgen kiest voor een rechts neo-liberaal beleid. Meer nog, vooral
in Vlaanderen met het Vlaams Blok, schijnt een belangrijk deel van de
bevolking gewonnen te zijn voor een nog rechtser, nog anti-socialer
beleid. Schijn bedriegt. Talloze actiecomités en het verzet van arbeiders
leren ons dat er wel degelijk oppositie bestaat tegen het rechtse beleid.
Die oppositie heeft echter tijd nodig om zich te organiseren. Op
syndicaal vlak omdat de vakbondsleiders, die met handen en voeten gebonden
zijn aan de beleidsmakers, dat verhinderen. Op politiek vlak omdat velen
electoraal nog niet toe zijn aan een breuk met de sociaal-democratie of
illusies koesteren in een zachte, groene oppositie.
Alleen ter rechterzijde, en dan nog enkel in Vlaanderen, lijkt er
een echte oppositiepartij te bestaan. Het Vlaams Blok werpt zich op als dé
anti-establishment partij. Achter de stemmen voor die partij moeten we
geen vraag naar een nog rechtser beleid zoeken, maar eerder een afkeer van
het neoliberale beleid van de huidige politici.
Het zijn nochtans niet het Vlaams Blok, noch de traditionele
partijen, noch de groenen die het neo-liberaal beleid een halt zullen
toeroepen. Integendeel: met hen zullen de rijken nog rijker worden en de
armen armer.
Enkel een consequente, linkse stroming die het beleid wil laten
bepalen door de echte producenten in de maatschappij - vooral de arbeiders
en hun gezinnen - kan de neo-liberale politiek omkeren.
In heel wat Europese landen en erbuiten hebben zich nieuwe
arbeiderspartijen of linkse allianties gevormd die vanuit de oppositie een
tegenwicht vormen. Dat kan ook in België.
Eind december lanceerde Militant Links (ML)
een oproep voor de vorming van een linkse alliantie, links van SP en
Agalev. Uiteraard wisten we dat er heel wat tegenstand zou zijn. Wij
vertrouwden erop dat de druk van de omstandigheden - het bestaan van een
kleine, maar groeiende laag jongeren en arbeiders die gewonnen zijn voor
een breder eengemaakt initiatief van links - geleidelijk aan de tegenstand
zou beginnen opruimen.
Hoever staat het met die allianties? We geven u een overzicht.
Nationaal
Zoals we verwachtten, was het water te diep om te komen tot een nationale
alliantie.
Sommigen zoeken hun heil bij SP (Vonk), Agalev of beide (KP).
Anderen "knutselen" af-hankelijk van de concrete condities in hun regio
(SAP en PC). De PvdA besliste het nog eens alleen te proberen onder de
vorm PvdA+ (PvdA en partijlozen die akkoord gaan met één of meer
pro-grammapunten; leden van andere politieke groepe-ringen zijn niet
welkom). MdT gaat er wellicht alleen voor in Luik en mogelijkerwijs
Brus-sel.
Met andere woorden: natio-naal staan we op hetzelfde niveau als 6
jaar geleden.
Vlaanderen
In Herzele komt Leef, met de slogan "radicaal en onge-bonden",
rond gemeente-raadslid De Bodt opnieuw op als enige linkse partij. Dat was
ook zo in '94.
In Aalst zou Leef voor de eerste keer opkomen. ML-leden zullen op
die lijst staan. PvdA neemt niet deel, maar zou geen concurrerende lijst
indienen.
In Oostende komt er wel-licht een open ML-lijst. PvdA komt er
enkel op voor de pro-vincie.
In Gent wordt een brede linkse lijst gevormd met ML (15 à 20 kandidaten)
en mensen uit allerlei sociale bewegingen, actief rond het referen-dum
over de Belfortpar-king, Openbaar Vervoer, Vluchtelingen, Afvalbe-leid en
Groen in de stad. Voormalig CMB-delegee Raf Verbeke van Carnoy is één van
de stuwers. De lijst wordt schoorvoetend gesteund door de SAP die
voorlopig twee kandidaten voorstelt.
Meer dan welke andere lijst is ze de uitdrukking van het verzet
tegen het neo-liberaal beleid van een lokaal stads-bestuur.
Er heerst helaas echter nog veel verwarring. Zo werd gekozen voor
de in Gent be-tekenisloze naam "Leef". Mili-tant Links pleitte voor een
dui-delijker naam, die uitdrukt wat we ook echt willen zijn: Linkse
Oppositie.
Ondanks ons numeriek overwicht verkozen we er geen breekpunt van
te ma-ken. Spijts talloze voorstellen om te komen tot één lijst zal de
PvdA (+) een eigen lijst indienen.
Antwerpen
In Antwerpen, waar K. Merckx met 3000 stemmen extra verkozen kan worden,
gooit de PvdA de deuren wel open. Ze wil een bredere eenheidslijst onder
voorwaarde dat die anti-kapitalistisch en anti-fascistisch is én dat Kris
Merckx lijsttrekker mag zijn. Lijstnaam en platform staan open voor
discussie.
ML vindt dit, gezien de krachtsverhoudingen in Ant-werpen, een
aanvaardbaar voorstel en zal met eigen kandidaten deelnemen. Uiteraard
eisen wij de vrijheid op in eigen naam eigen ac-centen te leggen.
Gesprekken van PvdA met SAP-Antwerpen zijn voorlo-pig (?)
afgesprongen. SAP was - volgens de PvdA tegen de afspraken in - naar de
pers getrokken met een voorstel: "PvdA+SAP". De "+" zou in dat geval staan
voor "onaf-hankelijken" (je moet het maar weten). Militant Links? Behoort
wellicht tot de "+".
Brussel
In St. Gillis greep een ge-sprek plaats tussen PC, ML, SAP en
PvdA. Een eenge-maakte lijst is niet uitgesloten. Zowel PC als ML duwen in
die richting. PvdA sluit een "expe-riment" niet uit. De SAP stelt hoge
eisen inzake "electorale geloofwaardigheid" om deel te nemen.
Wallonië
In Luik zal de PC een open lijst indienen met als lijst-trekker
oud-Ecolo senator Germain Dufour. Militant Links heeft kandidaten op die
lijst en beschikt uiteraard over de vrijheid in eigen naam ei-gen accenten
te leggen. De POS (SAP) haakte af nadat de PC weigerde om de naam "Union
de Gauche (PC+ POS)" te aanvaarden.