Er was een nieuwe zaak van dolle koeienziekte in Frankrijk voor nodig en een preventief en voorlopig verbod op rundsvlees in verscheidene schoolrefters in ons land om de publieke opinie te shockeren. Ook in Belgie worden nog altijd kadavers van runderen verwerkt in het veevoeder. Men zegt ons dat dit niet gebruikt wordt als voeder voor runderen maar enkel dient voor varkens, gevogelte en vissen. Hoeveel mensen moeten er nog sterven vooraleer men dergelijke praktijken totaal verbiedt? Hebben de politici van dit land, anderhalf jaar na de dioxinecrisis, dan niets geleerd?

De verschillende regeringen bekom-meren zich in de eerste plaats over de financiële gezondheid van de eco-nomische sector die veevoeder produ-ceert - veelal filialen van de trusts in de agro-industrie. Pas als dat veiliggesteld is, maken ze zich zorgen over de volksgezondheid. De belangen van het kapitaal gaan voor op de belangen van de mensen. Hiervan is de dolle koeienziekte slechts één voorbeeld.

Een jaar nadat de olietanker Erika schipbreuk leed, zinkt de Levoli Sun, een drijvende vuilnisbak voor giftige produkten, voor de kusten van Bretagne. Een ramp voor het visbestand en diegenen die deze vis zullen eten!

Zowel over de Erika als over de Levoli Sun bestonden rapporten die de zeewaardigheid van deze schepen in twijfel trekken. Maar voor de scheepsexploitanten gaat winst boven veilig-heid, de zorg voor het milieu en de gezondheid van de mensen. En dit is er niet op verbeterd sinds vooral ge-werkt wordt met onderaanneming waarbij het aanwerven van onderbetaalde, slecht opgeleide werk-krachten - die in niets verschillen van middeleeuwse lijfeigenen - de norm is.

Dit is concurrentie: de multinationals van de petro-chemische industrie spelen reders tegen elkaar uit zodat deze laatste om opdrachten te krijgen zo goedkoop mogelijk moeten werken. Onderhoud en veiligheid zijn het eerste waarop bespaard wordt.

Wanneer we dit blad verkopen aan de bedrijven, in de wijken, op de markten, in de scholen, en in syndicale verga-deringen vragen veel mensen ons of het niet een beetje utopisch is om te streven naar een socialistische maatschappij. De voorbeelden die we hier-boven aanhaalden - we hadden het ook kunnen hebben over het broeikas-effect en de katastrofale gevolgen ervan voor het milieu - bewijzen noch-tans dat we gelijk hebben. Het is veel-eer een utopie te denken dat we de gezondheid van de mensen kunnen verzoenen met het winstprincipe.

Op termijn zal de mensheid enkel overleven als ze zich van het kapitalisme ontdoet en een wereld opbouwt die het welzijn van allen vooropstelt. Dit is de enige realistische optie. Daar-voor strijden wij en vragen we je bij ons aan te sluiten.

Guy Van Sinoy