Op 14 oktober verzamelden 25000 vrouwen in het jubelpark in Brussel voor de afsluiter van de Europese beweging van de 'Wereldvrouwenmars 2000'. Het maakte deel uit van een protest georganiseerd door vrouwenbewegingen en politieke organisaties wereldwijd onder de slogan 'een eind aan armoede en geweld'. De politieke kleur was verdeeld. Naast Belgische katholieken en Vlaams-nationalisten waren er Franse linkse vakbonden (Sud) en Portugese arbeiders van de 'communistische' CGTP.

Vrouwen uit delen van Azië, Afrika en Latijns-Amerika waren daar ook om hun stem te laten horen. Het was een kleurrijk spektakel met muziek, maskers en trommels. Het was een lange rij met originele, maar duidelijke pancartes en er was een lied, gemaakt door de organisatoren.

De 'Wereldvrouwenmars' ging van start op 8 maart -internationale vrouwendag- van dit jaar. Het hoogtepunt is een massademonstratie in New York en Washington met delegaties van ieder continent met een hele lijst eisen aan de IMF, aan de wereldbank en aan de verenigde naties. Ze eisen dat er zonder uitstel een eind komt aan al de ongelijkheid en al het onrecht waar vrouwen over de hele wereld onder lijden. Ze richten zich naar de rijken en machtigen en vragen hen om hun rijkdom te delen met de armen en om een einde te maken aan oorlogen, onderdrukking en de onmenselijke behandeling van vrouwen. Helaas is dat vragen aan de kat om geen muizen meer te vangen.

De CWI heeft dit punt aangehaald in haar pamfletten, die ze voor deze marsen gemaakt heeft (te verkrijgen in diverse talen op het Militant Links-secretariaat). Ze leggen de noodzaak uit van een strijd rond alle punten die een effect hebben op de werkende vrouwen en op jonge vrouwen, maar ook de noodzaak om de angst om te zetten in een strijd tegen het kapitalisme zelf. Deze demonstraties van vrouwen moeten gezien worden in de context van een groeiende trend van internationaal anti-kapitalistische protest. Eerst was er Seattle, dan Washington, Melbourne en Praag. Volgende halte: Nice in December!