Antwerpen:
De stadsschuld is niet onze schuld

Antwerpen kampt al jaren met financiële problemen, te wijten aan de historische schuld die nu 62,5 miljard bedraagt. Jaarlijks betaalt Antwerpen op deze schuld 4,5 miljard af. Om een sluitende begroting te halen moet dit jaar nog voor minstens 1,5 miljard bespaard worden. Om het werk wat vooruit te laten gaan werd minister van Binnenlandse Aangelegenheden Sauwens (VU) als gezant van de Vlaams regering naar Antwerpen gestuurd.

Pas na het voorleggen van een saneringsplan bestaat er voor minister Sauwens kans op een schuldherschikking waarbij de afbetaling van de schuld over enkele jaren langer gespreid kan worden. Bij de gemeentefusies kon Luik genieten van een schuldkwijtschelding en Gent kon rekenen op schuldhalvering.

Afgelopen periode zag Antwerpen zijn inkomsten dalen door een aantal maatregelen van de federale regering. Daarnaast wordt van steden ook verwacht dat ze steeds meer taken op zich nemen. Het paars-groene federale beleid waarbij de welvaartstaat verder wordt afgebouwd heeft er voor gezorgd dat steeds meer mensen een beroep moeten doen op het OCMW en als het OCMW geld tekort komt (in Antwerpen 1 miljard), dan moet de stad bijspringen. Het is hypocriet dat minister Sauwens over deze zaken niet spreekt maar alleen over verdere besparingen wil praten.

Het saneringsplan dat schepen van financiën Luc Bungeneers (VLD) voorstelde, werd door de rest van de coalitiepartners verworpen. De coalitiepartners pleiten voor een zachtere aanpak waarbij eerst de gevolgen onderzocht worden van mogelijke maatregelen. Het is duidelijk dat men verwacht met een in de tijd gespreid besparingsplan het verzet onder het stadspersoneel en de bevolking te voorkomen.

Het stedelijk onderwijs en de informaticadienst Telepolis liggen onder vuur. Ook kan men zich verwachten aan afdankingen bij de ambtenaren en de privatisering van de Antwerpse Waterwerken die instaan voor de watervoorziening. De VLD vraagt zich al langer af of een aantal diensten niet beter door de privé dan door de stad kunnen verzorgd worden. De stadsschuld dient als excuus om verdere privatiseringen door te kunnen voeren. Verkopen van een stadsdienst levert onmiddellijk een aanzienlijke som geld op, maar het betekent wel dat dienstverlening moet wijken voor de winstlogica.

Naast het afbetalen van schulden houdt de Antwerpse coalitie ook nog geld over voor een prestigeproject zoals de bouw van een nieuw justitiepaleis op het Zuid met daar rond een aantal woningen voor het rijke deel van de bevolking. Ook voor de opening van het toeristisch seizoen werd massa's geld gepompt in een massahappening onder de naam "Magisch Antwerpen". De besparingen zullen de Antwerpenaar niet ten goede komen. Een sluitende begroting kan mooi zijn om mee uit te pakken maar het beleid moet in eerste instantie tegemoet komen aan de noden en de wensen van de bevolking. De Antwerpse schuld is niet de schuld van de Antwerpenaar. Maar deze krijgt wel de rekening gepresenteerd. Eens te meer zal deze coalitie er niet in slagen het ongenoegen onder de bevolking weg te nemen en op dit ongenoegen zal het Vlaams Blok verder groeien. Het Blok heeft door haar wil tot samenwerking met de VLD al getoond welk rechts, a-sociaal beleid ze willen voeren. Een linkse oppositie, die opkomt voor de belangen van de meerderheid van de bevolking tegen die van het kapitaal, is in Antwerpen meer dan nodig.

Rik Lampaert,
Militant Links Antwerpen
1