Wie 10 jaar geleden dacht dat het wegvallen van de Sovjet-Unie en de tegenstelling tussen "Oost en West" zou leiden tot meer vrede en welvaart zit er goed naast. In Rusland worden van de staat onafhankelijke TV-stations opgekocht en uitgekuist door de "nieuwe kapitalist" Poetin. Het Midden-Oosten is een kruitvat dat elk moment kan ontploffen. Bush junior, de president van de Verenigde Staten, besliste eerst dat Irak een lesje nodig had (het werd eenzijdig door de VS en Groot-Brittannië gebombardeerd, zonder de goedkeuring van de andere kapitalistische landen). Vervolgens zorgde Bush voor een opstoot van Koude Oorlog-reflexen in de rel met China over een neergestort spionagevliegtuig, ook al werden die later opnieuw gematigd. En als klap op de vuurpijl weigert Bush de milieu-akkoorden van Kyoto over de opwarming van de aarde te ondertekenen. Reden voor de weigering: de nadelige gevolgen voor de Amerikaanse industrie. Zelfs de ideologische façade, dat iedereen zogezegd van het kapitalisme en de vrije markt beter wordt, hoefde deze keer niet. De president van de Verenigde Staten als ongegeneerde huurling van zijn zetbazen, de multinationals.

Ook in eigen land zorgt militaire scherpslijperij voor deining. Op paasmaandag betoogden een 1500-tal mensen in Kleine Brogel tegen de aanwezigheid van kernwapens in België. Onder de bezetters van de basis waren er naast milieu- en vredesactivisten, radicaal links en krakers ook vertegenwoordigers van de traditionele partijen: SP, Agalev en VU-ID. Als je in de regering niets anders doet dan besparen en privatiseren op de kap van de bevolking, wil je na je werkuren wel eens aan je imago werken. De burgerlijke pers speelde dat spelletje mee.

Hoewel België door geen enkel land bedreigd wordt, wil de VS de kernwapens tot 2018 in ons land houden. De B61-bommen die in Kleine Brogel opgeslagen liggen, hebben volgens specialisten per bom potentieel de kracht van vijf Hiroshima-atoombommen. Het zijn mas-savernietigingswapens die de gewone bevolking treffen.

Als marxisten zijn we geen pacifisten: arbeiders en jongeren zijn gedwongen om in beweging te komen tegen het kapitalisme en de sociale problemen die het veroorzaakt. De kloof tussen arm en rijk is nog nooit zo groot geweest: de kloof tussen de arme en de rijke landen was in 1913 1:3, vandaag 1:74. In Afrika steeg de armoede tussen 1994 en 2000 met 50%, onder meer omwille van de politiek van het IMF en de Wereldbank. Als in België de rijkdom evenredig verdeeld zou worden, zou ieder van ons 198 miljoen bezitten. En toch spreken commen-tatoren veeleer schande over de collectieve loonsverhoging van de leraars (bijvoorbeeld Yves Desmet in De Morgen) dan over de fortuinen van hun bazen. Hoe geloofwaardig ben je dan nog?

De geschiedenis leert dat de burgerij haar materiële belan-gen met alle mogelijke midde-len, ook door terreur en geweld, zal trachten te verdedigen. Militant Links denkt dat de arbei-dersbeweging het recht heeft om zich hiertegen te verweren. Enkel in een socialistische maatschappij waar geen schaarste en crisis meer heer-sen, eigen aan het kapitalisme en de klassenmaatschappij, kan de basis voor een vreedzame samenleving worden gelegd. Het zal echter duidelijk zijn dat de manier waarop de kapitalistische elite wapens gebruikt, dikwijls met de bedoeling om brede lagen van de bevolking te terroriseren zoals in Irak of Servië, voor socialisten geen optie is.

Bush senior, architect van de eerste Golfoorlog in 1991, had het toen over een "Nieuwe Wereld-orde". Met het wegvallen van het "communisme" in Rusland en het Oostblok - in werke-lijkheid een bureaucratisch, totalitair regime dat steunde op een planeconomie - en de wereldwijde invoering van de "vrije markt" en de "democratie" zouden oorlogen in omvang en aantal verminderen. Hier en daar zou met chirurgische bombardementen nog eens een gekke dictator op zijn nummer worden gezet, maar voor de rest was de mogelijkheid voor internationale samenwerking en dialoog er nu echt gekomen. Met de interventie in Somalië liep het al meteen mis: de VS heeft, zelfs met de Verenigde Naties als dekmantel, niet het vermogen om als politieman van de wereld op te treden. Daarvoor creëert de crisis van het kapitalisme te veel conflicthaarden en is het verzet van de bevolking te massaal.

Militant Links voorspelde dat het Oost-blok er met de in-voering van het kapitalisme niet als het Westen, maar als Latijns Amerika zou gaan uitzien: kleine oases van rijkdom temidden van een poel van armoede en ellende. Wat er aan democratie bestond, zou het al snel moeten opne-men tegen elementen van, of zelfs openlijke, politie-dictatuur. Kijk naar Rusland vandaag. Het BNP is er gezakt met 50%, de levens-verwachting voor mannen gedaald tot 58 en Poetin trekt de macht langzaam naar zich toe.

Het kapitalisme is niet langer in staat om de wereld te ontwik-kelen: sector na sector krijgt te kampen met overproductieca-paciteit, eigen aan het kapitalisme. Herstructureringen, ge-paard met ontslagen, zijn het gevolg. De arbeiders in het Westen betalen voor de neo-liberale knieval van de sociaal-democratie en de top van de vakbonden met hun werkzekerheid, hun gezondheid (ongeveer 1/3 van de werknemers lijdt volgens een recente studie aan emotionele uitputting) en de toekomst van hun kinderen. Het is die verhoogde uitbuiting, die een be-langrijke factor was in de economische boom van de jaren '90. Economische groei ging ge-paard met stijgende armoede en instabiliteit. Deze situatie kan enkel erger worden nu de eerste schokken van een vertraging in de VS zich laten voelen: het verlies aan jobs in maart was het grootst sinds november 1991.

Het is die vrees voor instabiliteit die de VS aanzet om haar defensie-uitgaven op te drijven en met Europa in de clinch te gaan over de installatie van een ra-kettenschild. Handelsconflicten over bananen en hormonen en het opzetten van concurreren-de handelsblokken door de VS (de Vrijhandelszone van de Amerika's) en de Europese Unie wijzen op verhoogde concurren-tie op een inkrimpende markt. Eens de recessie zich veralge-meent, zullen de spanningen tussen en binnen de verschillen-de handelsblokken hand over hand toenemen. Een trend naar protec-tionistische maatregelen om de eigen economie te beschermen wordt dan onvermijdelijk.

De VS vreest in zo'n situatie een toename van oncontroleerbare dictatoriale regimes, een scherper worden van nationale conflicten zoals in Israël of de Balkan en de opkomst van massa-bewegingen die de macht van de multinationals in vraag stellen. Een voorbode hiervan is de antikapitalistische beweging die wereldwijd onder een laag van vooral jongeren is gegroeid en die zich in de komende jaren onder bredere lagen van de arbeiders zal doorzetten. Militant Links en het CWI zullen hierin tussenkomen met een socialistisch programma en mee de basis leggen voor het heruitbouwen van de arbeidersbeweging op marxistische principes.