Bush - daarin gevolgd door heel wat westerse politieke leiders - noemde de aanslag een aanslag tegen de vrijheid en de democratie. we kunnen ons met recht en reden de vraag stellen: wiens vrijheid en welke democratie? Is het zo onbegrijpelijk dat in sommige plaatsen op de wereld het gevoel heerst dat de Amerikanen een « koekje van eigen deeg » hebben gekregen? Is het zo onbegrijpelijk dat het afgrijzen dat iedere mens voelt bij het bekijken van de beelden van de aanslagen bij een gans pak mensen - zoals de Palestijnen, de Koerden en de Zuid-Amerikaanse Indiaanse bevolking, om er maar een paar te noemen - gepaard gaat met de vraag waarom geen wereldwijde minuut stilte werd gehouden toen in Palestijnse kampen bloedbaden werden aangericht of bijvoorbeeld voor de duizenden kinderen die sterven door het embargo tegen Irak of voor de verwoesting van Ogoni-land door Shell in Nigeria?

Over welke democratie hebben we het? De democratie van de VS die menen dat zij de politieman van de wereld kunnen spelen en die via internationale organisaties zoals het IMF, de wereldbank en de VN onmenselijke condities opleggen aan de neokoloniale landen? De democratie van de VS, die individuen als Bin Laden of bijvoorbeeld Pinochet, hebben ondersteund om hun eigen belangen veilig te stellen? De democratie van de VS die de Palestijnen, de Koerden, de Kosovaren,... het recht op een eigen natie ontzegt?

Of de democratie van de VS, waarbij in verkiezingen slechts twee kandidaten op TV-debatten verschijnen en waarin beide kandidaten door dezelfde grote bedrijven in dezelfde mate gesteund worden omdat het fundamenteel geen verschil maakt wie verkozen wordt omdat beide kandidaten de belangen zullen verdedigen van diezelfde kleine bezittende elite tegen de meerderheid van de bevolking in. De democratie van de VS waar de zwarte bevolking als zondebok wordt gebruikt voor de agressie en de misdaad die een totaal vrije markt zonder sociale opvangsystemen creëert.

We kunnen nog een tijdje doorgaan, maar het punt is dat de VS terecht helemaal niet gezien wordt als de « kampioen van de vrijheid en de democratie » op wereldvlak, vooral niet in de neokoloniale wereld. Samen met de ontreddering en de woede over de aanslagen begint het besef te groeien dat die haat voortvloeit uit de rol van de VS als onderdrukker. De VS is niet de kampioen van de democratie, maar de kampioen van het ongeremde globale kapitalisme dat winsten voor mensen zet.

Tevens wordt duidelijk dat de VS niet op zich staat en niet ongenaakbaar is wanneer haar misdaden op wereldvlak armoede, haat en geweld opwekken. Op middellange en lange termijn zal dit een belangrijk effect hebben op het bewustzijn van de Amerikaanse arbeidersklasse. Het lijkt paradoxaal, maar op termijn zal het idee groeien dat het lot van de meerderheid van de Amerikaanse bevolking verbonden is met dat van de bevolking van Afrika, Azië, Latijns-Amerika,... In eerste instantie valt echter het aanhouden van een patriottische stemming te verwachten, met racistische trekken zoals aanvallen op vooral Arabische Amerikanen.

Zal een « oorlog tegen terrorisme » de wereld vrijer en democratischer maken? Het enige antwoord hierop is « neen ». Hoewel de aanslagen de absurditeit van het ruimteschild duidelijk maken - ze hadden hiermee niet voorkomen kunnen worden - is de VS-burgerij duidelijk van plan de aanslagen juist te gebruiken om haar plannen door te drijven. Ook speelt in een oorlogssituatie het element van « nationale eenheid » en nu reeds vinden we in de Amerikaanse media opmerkingen terug die duidelijk wijzen op de geplande afbraak van de democratie, intern zowel als op wereldvlak. Zoals Verhofstadt iedereen die ageert tegen het privé-bezit op dezelfde lijn stelt als het Black Block (een door de politie en extreem-rechts geïnfiltreerde vermeend anarchistische groep die verantwoordelijk wordt geacht voor het geweld dat plaatsvond in Genua), zal in de VS iedereen in de pas moeten lopen. De anti-globaliseringsbeweging heeft reeds een duidelijke boodschap gekregen in de International Herald Tribune: «het demoniseren van de VS en wereldhandelsorganisaties in een geelddadige context heeft ineens de contouren gekregen van een mogelijke moorddadige onderneming».

Nu trekken de Navo-bondgenoten - en niet in de laatste plaats Louis Michel - de wereld rond om een zo breed mogelijke « coalitie tegen terrorisme » samen te stellen. Daarbij wordt niet meteen gelet op het « democratisch » gehalte van de potentiële bondgenoten. Turkije krijgt opnieuw een pak financiële middelen om hun economische crisis te bestrijden - dat is de prijs die de VS (via IMF en wereldbank) wil betalen om een bondgenoot te hebben in de islamitische wereldgemeenschap. Ook dictatoriale Arabische regimes die steun bieden aan de VS kunnen steeds op steun rekenen.

Een belangrijk potentiële bondgenoot die nu het hof wordt gemaakt, is Pakistan, een land dat geleid wordt door de leider van de militaire coup, Musharraf. De «zonden» van Rusland is Tsjetsjenië, waar duizenden onschuldige slachtoffers vielen op het altaar van de Russische dominantie in de regio, zijn ineens «begrijpelijk» geworden. Israël stelt zich op als «nu zien jullie zelf hoe het is» en reageert door de repressie tegen de Palestijnen verder op te drijven.

VS gebruikt aanslagen om de wereld in haar pas te doen lopen

Zoals hierboven en op de vorige pagina reeds aangegeven werd, zal de VS-burgerij deze aanslagen aangrijpen om haar greep op de wereld én op interne oppositie te versterken. De druk vanwege de publieke opinie heeft er reeds toe geleid dat de Amerikaanse anti-globaliseringsbeweging zich (tijdelijk ?) heeft opgelost in de vredesbeweging en geplande protesten heeft opgeschort. Ook in Europa gaan achter de oorlogstaal maneuvers schuil om de democratie en de vrijheid van de meerderheid van de bevolking in te perken. Deze maatregelen gaan van bredere bevoegdheden voor de staatsdiensten om telefoonverkeer af te tappen (België) over een voorstel van de CDU voor het afschaffen van het verbod op het intern inzetten van het leger (Duitsland) tot voorstellen voor het - voor het eerst in de geschiedenis - invoeren van een identiteitskaart in Groot-Brittannië.

Het is niet uitgesloten dat de VS de aanslagen aangrijpt om niet enkel in Afghanistan, maar zo'n beetje overal militaire acties uit te voeren, vermomd als « voorkomen van terroristische aanslagen ». Reeds probeerden verschillende krachten in de VS-burgerij de aandacht op Irak te vestigen. De Iraakse regering zou maanden voor de feiten contact gehad hebben met één van de kapers en enkele dagen voordien zelfs met Bin Laden himself.

Ook Israël zal zijn steentje bijdragen. Hoewel Israël omwille van de het vermijden van een provocatie naar de islamitische gemeenschap toe officieel niet zal deelnemen aan militaire acties, is het duidelijk dat haar inlichtingendiensten op volle toeren werken om de reactie in hun voordeel te sturen.

Of er oorlog zal komen, zal afhangen van de ontwikkeling van diverse factoren. Het is vandaag moeilijk exact te voorspellen wat zal gebeuren, maar één ding is zeker: de VS en haar bondgenoten zullen het lijden van de duizenden onschuldige slachtoffers van de aanslagen misbruiken om hun wetten - de wetten van de multinationals - op te leggen aan de rest van de wereld, goedschiks of kwaadschiks. En daarbij zullen ze voorbijgaan aan het feit dat de voedingsbodem voor de aanslagen nu net door dergelijke acties wordt gecreëerd.