In Vorst moeten 627 jobs verdwijnen. Daarmee is VW de derde autoproducent in België om ontslagen aan te kondigen of door te voeren. Volgens de directie worden de arbeiders hiermee gestraft voor de sabotage-acties van de laatste weken. In Vorst wil men dit jaar nog 17.000 wagens minder maken terwijl andere vestigingen naar verluidt een verhoging van het volume te produceren wagens krijgen.

De 350 werknemers met een tijdelijk contract mochten de dag nadat dit nieuws bekend werd opstappen. Ze kregen hun ontslagbrief bij het begin van de shift. De CMB werd door de directie en de vakbonden gedwongen openlijk afstand te nemen van de sabotageacties. Herwig Jorissen, voorzitter van ABVV-Metaal, kwam persoonlijk tussen en liet weten "de toekomst van de tewerkstelling in Vorst niet op het spel te willen zetten". Men is er bij VW dus in geslaagd om de tegenstand tegen de ontslagen te ondermijnen door de "jacht op saboteurs" te openen.

Bij Opel Antwerpen en Ford Genk konden de directies niet verbergen dat de echte redenen voor de ontslagen en de aangekondigde herstructureringen de crisis van de automobielsector is. Wereldwijd kampt de sector met een overproductie van 3 miljoen wagens. Daimler Chrysler kondigde massale ontslagen aan nadat de nettowinst was teruggelopen tot 3,5 miljard euro (141 miljard BEF). By Chrysler wil men 26.000 banen schrappen, bij Mitsubitsi 9.500. Ook bij GM (o.a. Opel) zit de kat op de koord. In de voorlopige versie van het herstructureringsplan Olympia kondigt de top van GM in Europa aan dat ze de productiecapaciteit in Antwerpen met 15% wil verminderen. De toekomst is uiterst onzeker voor 6.600 arbeiders. Eerst werd gezegd dat GM één van haar vestigingen in Europa wou sluiten. De vakbondsleiding heeft er alles aan gedaan om de gelatenheid te organiseren. Men riep op tot kalmte omdat acties de sluiting van Opel Antwerpen konden versnellen. Dit is een syndicale strategie waarmee men geen enkele job kan redden en geen enkele fabriek kan openhouden. De baas is baas en de arbeiders moeten zwijgen en slikken. Heeft men dan nog niet begrepen dat syndicale zwakte patronale agressie uitlokt? De aandeelhouders zullen zich bij dalend rendement niet laten overtuigen door de syndicale zwakte van een bedrijf. Men kan ze enkel overtuigen door sterke en eengemaakte actie.

VW maakt nog altijd winst. Tot nu toe heeft men bij VW de overproductiecrisis bestreden door de flexibiliteit en door het productieritme op te drijven. Eén voorbeeld. Bij de productie van een nieuw model krijgen de arbeiders normaal een uitgebreide vorming alvorens de productie echt start. Nu maakt men de VW Lupo zonder dat er een uitgebreide vorming aan vooraf ging. Dat de vakbonden met handen en voeten gebonden werden aan de sociale vrede terwijl de directie alle vrijheid krijgt om de werkdruk op te voeren werkt individuele sabotage in de hand. Herwig Jorissen mag dan wel verklaren dat zijn "actievoerders daar absoluut niet bij betrokken zijn". Het bewijst wel dat een groeiend deel van de vloer zich niet meer vertegenwoordigd voelt door de vakbonden en ervoor kiest om alleen actie te voeren. Natuurlijk moet elke serieuze syndicalist sabotage afkeuren. Daarmee is de kous echter niet af. Bij gebrek aan een vakbondsstrategie die de arbeiders en bedienden echt verdedigt kan frustratie en wanhoop over de arbeidsomstandigheden tot veel grotere rampen lijden dan een gat in een lederen autozetel of het af en toe stilleggen van de ketting.