Blair, Chirac, Schröder, Berlusconi, Aznar en de andere staatshoofden van de Europese Unie kwamen op vrijdag 19 oktober samen in Gent voor een top over de toekomst van de Unie. Deze top was ook een belangrijke stap in de groeiende mobilisatie naar de top van Laken op 14 december.

Een brede coördinatie van organisaties (O19), waaronder Internationaal Verzet en LSP/MAS, werd opgezet om de mobilisatie voor te bereiden. Een hele reeks van diverse activiteiten gedurende de hele dag was gepland.

19 oktober diende te culmineren in een eengemaakte betoging ‘s avonds. "Diende", want de vakbondsleiders (De Vits en Cortebeek) kondigden aan dat zij alleen zouden betogen in de namiddag. Ondanks al deze maneuvers was de actiedag een enorm succes.

Internationaal Verzet had reeds lang het idee gelanceerd van een scholieren- en studentenstaking in Vlaanderen met een antikapitalistische betoging op de ochtend van 19 oktober. De jongerenorganisaties van de PvdA en de SAP weigerden deze oproep te ondersteunen vanwege "avonturistisch".

‘s Morgens vond op de oproep van Internationaal Verzet een staking plaats in secundaire scholen in een 15-tal steden (Antwerpen, Aalst, Geel, Turnhout, Kortrijk, Oudenaarde, Mechelen, Leuven, Diksmuide,Eeklo,...). Niet in Gent gezien daar alle scholen een lock-out hebben georganiseerd: de scholieren konden niet naar school, zelfs als ze zouden gewild hebben. Tegen de middag troepten zo’n 2500 scholieren en studenten uit diverse steden samen aan de Dampoort voor de antikapitalistische betoging.

In Antwerpen nam de PvdA een plotse draai - toen ze voelden dat het idee aansloeg bij jongeren, probeerde ze op de trein te springen door via D14 ook op te roepen om te staken. Jammer genoeg probeerden ze eveneens om Internationaal Verzet te dwingen geen eigen materiaal te verspreiden.

In het begin van de namiddag ontmoette de scholierenbetoging bijna de syndicale betoging. "Bijna" want op het moment dat beide groepen elkaar zouden ontmoeten, hebben de vakbondsleiders de politie gevraagd om de betoging van de jongeren tegen te houden.

De vakbondsbetoging bracht uiteindelijk slechts een 5.000-tal betogers samen, de helft van wat werd voorzien. Het moet gezegd dat in de bussen die uit andere steden kwamen veel syndicale militanten niets afwisten van de eenheidsbetoging ‘s avonds. Het was voor hen ook moeilijk om te gaan gezien de terugkeer van de bus al een uur voor de start van de betoging was gepland. Slechts enkele gewesten (Waasland, Gent) hebben aan de betoging deelgenomen.

Ondanks dit alles kwamen tegen 19u. toch meer dan 15.000 strijdbare, luidruchtige en kleurrijke betogers samen op het Zuid voor de eenheidsbetoging. Verschillende slogans tegen de oorlog en tegen de politiek van de EU waren te horen. Het was tegelijk een enorm succes en een les die de syndicale militanten zullen moeten bediscussiëren.

Het succes is des te groter omdat dit alles zich zonder belangrijke incidenten heeft afgespeeld in een stad die volledig door politie bezet was en waar een sfeer heerste van intimi-datie door de gemeentelijke overheid (een uitnodiging naar alle middenstanders om hun zaak te sluiten, alarmerende geruchten die werden gelanceerd onder de bevolking). Dit succes is alleszins een goed voorteken voor de top van Laken.

Guy Van Sinoy