De oorlog heeft vooral gevolgen voor het Midden-Oosten en het Indisch subcontinent. Op 8 oktober vocht de politie van de Palestijnse Autoriteiten in Gaza met duizenden jongeren die protesteerden tegen de oorlog met slogans als "dood aan de VS - lang leve Bin Laden".

Bin Ladens huichelachtige veroordeling van de corrupte elites in de Golf en de Arabische wereld heeft een gevoelige snaar geraakt bij de Palestijnse massa’s. Zij vergelijken met de al even corrupte Palestijnse Au-toriteit. Bovendien wil Arafat zijn "fout" tijdens de Golfoorlog - de kant kiezen van Saddam - herstellen. Dat terwijl de Palestijnse massa’s de VS verant-woordelijk achten voor de vreselijke condities waarin ze moeten overleven.

In ruil kreeg Arafat de mondelinge belofte van een nieuw initiatief in het "vredesproces". Bush zou de creatie van een "Palestijnse staat" overwegen. Tijdens de Golfoorlog had Bush Sr. hetzelfde beloofd om de Arabische publieke opinie op zijn hand te krijgen. Het vredesproces leverde de Palestijnen echter hooguit een gekantoniseerde staat op met het Israëlische leger als grensbewaker.

Dat de gevechten met de jongeren (met 15 doden) niet escaleerden tot een regelrechte burgeroorlog, komt deels doordat Hamas een dergelijke confrontatie wou vermijden. Haar steun is onvoldoende om Arafat regelrecht van de macht te stoten, bovendien vreest Hamas het antwoord van Israël.

De Palestijnse massa’s zullen het verraad van Arafat echter niet gauw ver-geten. De steun voor Hamas neemt toe. Door haar extreem reactionaire ideologie en haar terroristische methodes ligt een oplossing voor het conflict nu ech-ter nog verder buiten bereik.

Na de moord op een extreem-rechtse Israëlische minister op 18 oktober heeft Sha-ron Arafat voor een ultimatum gesteld: de moordenaars vinden of Israël zal "gepast" reageren.

Ook de VS blijven Arafat aansporen om Hamas te "breken". Ze verwijzen naar de Pakistaanse heerser Musharraf die zogezegd wel zijn nek durft uitsteken in de strijd tegen fundamentalistische groepen.

In feite overschatten ze Musharraf. Er is een enorme volkswoede losgebarsten tegen diens steun aan de bombardementen. De fundamentalisten bouwen op deze stemming. Dit kan leiden tot de omverwerping van Musharraf (zelf door een militaire coup aan de macht) door een nieuwe coup, geleid door fundamentalistische officieren.

Musharraf hoopt op steun bij de meerderheid van de bevolking (145 miljoen) in zijn confrontatie met de fundamentalisten. De basis voor de heersende elite ligt in Punjab, de meest bevolkte regio. Die steun is echter absoluut niet gegarandeerd. Mogelijks scheuren de Noord-west-Grensprovincie en zelfs Balouchistan af om een nieuw onafhankelijk Pashtoen-gebied te creëren. De meerderheid van de Afghaanse bevolking is Pashtoen, de bakermat van de Taliban.

Die regionale instabiliteit kan leiden tot een nachtmerrie, met nieuwe confrontaties tussen Pakistan en India over Kashmir. Beide landen beschikken over kernwapens. India dreigt ermee de Controlelijn in Kashmir over te steken om islamitische groepen aan te pakken die gesteund worden door Pakistan. Deze groepen voeren bomaanslagen uit in het door India bezette deel van Kashmir.

Ook in Saoudi-Arabië wordt de heersende elite bedreigd door groeiende instabiliteit, protesten en zelfs de mogelijkheid van een coup. Het regime is reeds lang zeer onpopulair door de groeiende kloof tussen rijk en arm, de dalende olie-inkomsten en de kosten opgelegd door de VS om de Golfoorlog te financieren.

De oorlog legt de basis voor de grootste woelingen in de geschiedenis van de meest explosieve regio in de wereld. Tijdens deze gebeurtenissen zal een groeiend aantal arbeiders en jongeren op zoek gaan naar een socialistische oplossing.