Op het federaal congres van 25 en 26 oktober werden de voorbije acties tegen de EU-toppen geëvalueerd en gedebatteerd over de kwaliteit van werk en leven. Mia De Vits pleitte voor een sociaal Europa via sociale correcties en democratisering. Ze waarschuwde kritische militanten - die pleitten tegen de macht van de multinationals, tegen de vermindering van de sociale bescherming, de afbouw en privatisering van de openbare diensten, toenemende flexibiliteit en nepjobs, fort Europa tegenover asielzoekers - niet te vervallen in negativisme, omdat dit zou leiden tot apolitiek en demotivatie. De Vits benadrukte dat het ABVV niet tegen de EU is, alleen moet die EU socialer worden. Dat werd ook duidelijk in de uitnodiging aan de liberale vice-premier Louis Michel om het congres toe te spreken. Gelukkig voor de ABVV-top moest Michel afzeggen waardoor een confrontatie met de basis over dit punt kon vermeden worden.

In de actualiteitsdiscussie werd stilgestaan bij de oorlog. In een eerste versie van de actualiteitsmotie werd de aanval van de VS op Afghanistan een voorbeeld van wettige zelfverdediging genoemd. Op het congres klonk het echter al anders en werd die bewuste passage niet meer vermeld. Het ABVV spreekt zich nu uit "voor een meer verdraagzame maatschappij" als antwoord op terrorisme en religieus fundamentalisme. Over deelname aan vredesbetogingen werd bijzonder stil gezwegen.

Net zoals het Vlaamse ABVV-congres een week eerder straalde ook dit congres geen dynamische zelfverzekerde strijdbare sfeer uit. Op een ogenblik dat er zoveel massa-ontslagen plaatsvinden zou dat nochtans een belangrijk wapen zijn. Het ABVV heeft te kampen met problemen. Intern wordt er veel gepraat over de opvolging van Mia De Vits zodra zij Nollet opvolgt. Dit deed het blad 'Trends' in een dossier over het ABVV al besluiten dat er een "machtsvacuüm" zou zijn in de vakbond. Het grootste probleem voor het ABVV is echter het gebrek aan een strategie tegen de enorme aanvallen op de sociale verworvenheden en de massale afdankingen. Het volstaat niet om mooie beloftes te maken dat de openbare diensten niet mogen geprivatiseerd worden, er moet ook werk gemaakt worden van een degelijk syndicaal antwoord op de aanvallen waarbij een sterke solidariteitsbeweging wordt uitgebouwd die de verschillende sectoren samenbrengt.