Door Tinette Schnatterer (Socialistische Alternative, Duitsland) en Thom (Rättvisepartiet Socialisterna, Zweden)

Het comité voor een Arbeiders-Internationale (CWI) is actief in 35 landen op alle continenten. We willen een bijdrage leveren aan de opbouw van een beweging van arbeiders en jongeren op internationaal vlak op te vechten tegen oorlog, armoede, uitbuiting, discriminatie en nationalisme en voor een wereldwijde socialistische maatschappij.

Het CWI heeft een lange traditie in het organiseren en leiden van strijd van arbeiders en jongeren. In de jaren '80 waren onze leden in Groot-Brittannië in staat de meerderheid te behalen in de gemeenteraad van Liverpool. Een combinatie van deze positie met massale protesten van de arbeiders, die door onze leden georganiseerd werden, maakten het mogelijk enkele grote successen te boeken. Deze positie kon uiteraard niet lang behouden blijven gezien de druk vanwege de heersende klasse o.l.v. Thatcher, maar bood wel een voorbeeld van wat mogelijk zou zijn in een andere maatschappij. In de jaren '90 leidden de leden van onze zusterorganisatie in Groot-Brittannië (nu Socialist Party) de massabeweging tegen de "poll tax" (een gemeentelijke belasting waarbij geen rekening werd gehouden met het inkomen) die toen werd ingevoerd. We konden deze onrechtvaardige belasting van de kaart vegen en in het proces hiervan Thatcher tot aftreden dwingen.

In de Ierse Republiek werd onze kameraad Joe Higgins verkozen in het nationaal parlement. Hij werd in 1997 verkozen nadat onze partij een campagne tegen de watertaksen had geleid. Sindsdien raakte hij bekend als de "oncorrumpeerbaar" want hij leeft aan het gemiddeld loon van een geschoolde arbeider.

Hetzelfde gaat op voor onze andere verkozenen in verschillende gemeenteraden in Zweden, Groot-Brittannië en Nederland. We namen deel aan en organiseerden ontelbare andere gevechten van arbeiders en jongeren, zoals de anti-Haiderbeweging in Oostenrijk in 2000, de studentenbeweging in Zuid-Afrika, de strijd tegen de dictatuur in Nigeria,...

In de laatste jaren hebben we internationale campagnes gevoerd om te mobiliseren voor de Euromarsen en in de opbouw van Youth against Racism in Europe in het begin van de jaren '90, waarbij we in oktober '92 40.000 jongeren uit heel Europa mobiliseerden naar een antifascistische betoging in Brussel.

Waarom hebben we een internationale beweging nodig?

De voorbije twee jaar hebben we de opkomst gezien van de antikapitalistische beweging, met betogingen en protesten over de hele wereld. Arbeiders, jongeren, werklozen en boeren hebben betoogd in Genua, Göteborg, Seattle, Melbourne en vele andere steden. Een van de redenen waarom deze beweging zo sterk is, is haar internationaal karakter. Mensen komen samen om te vechten tegen privatiseringen, besparingen in de sociale sector, verslechterende arbeidscondities en ontslagen, zowel als tegen de uitbuiting van de "Derde Wereld", militaire opbouw en sinds kort ook tegen de oorlog van de bazen in Afghanistan. Zo stonden in Seattle bijvoorbeeld jongeren uit Europa, arbeiders uit de VS en arme boeren uit India zij aan zij in een betoging tegen de WHO-top.

De aanval op onze levensstandaard is internationaal. Voor de verdediging van hun belangen werken de kapitalisten internationaal, ze gebruiken hun instellingen zoals de Europese Unie (EU), het Internationaal Muntfonds (IMF), de Wereldbank en de Wereldhandelsorganisatie (WHO) om hun neoliberaal offensief door te voeren.

De anti-kapitalistische beweging kan een stap zijn in het stoppen van verdeel-en-heerspolitiek van de burgerij. Het is niet je collega in Duitsland of de Italiaanse werkloze die een belang heeft in besparingen in de sociale sector, noch in werkloosheid. Het "algemeen belang" van een land is een mythe waarmee de verschillende belangen in de samenleving worden verborgen. We hebben veel meer gemeen met gelijk welke arbeider op de wereld dan met onze "eigen" bazen die ons uitbuiten.

Het CWI gebruikt haar internationale contacten om informatie te verkrijgen en te verspreiden over bewegingen en gevechten die door de burgerlijke media worden genegeerd en om solidariteitscampagnes op te zetten. Zo slaagden we er in 1999 in om één van onze leden in Kazachstan uit de gevangenis vrij te krijgen nadat hij gearresteerd was om politieke redenen.

Socialistisch programma

Vandaag zijn de productiemiddelen in handen van een kleine minderheid van bazen die proberen ons te doen betalen om hun winst hoog te houden. Niet de behoefte van de mensen noch het milieu bepalen wat en hoe er geproduceerd wordt, maar de winsthonger van deze heersende elite. Zij geven er dan ook niet om dat mensen moeten lijden, dat een afvalberg geproduceerd wordt en mensen sterven in zinloze oorlogen.

Vandaag bestaan de middelen om in de basisbehoeften van iedereen ter wereld te voorzien. Volgens een VN-menselijke ontwikkelingsrapport van 1997 zo 40 miljard $ volstaan om iedereen te voorzien in onderwijs, gezondheidszorg, degelijk voedsel, proper water en sanitaire voorzieningen. Dat is minder dan 4% van de rijkdom van de 225 rijkste mensen op de wereld. Honger, armoede, werkloosheid, aanvallen op de levensstandaard en discriminatie kennen geen grenzen. De strijd van arbeiders, jongeren en werklozen moet een internationale strijd zijn en een strijd voor een andere maatschappij. Zolang we de economie in de handen van de bazen en hun winsthonger laten, zullen we niet in staat zijn de grote problemen van de mensheid op te lossen. Enkel een geplande economie onder de democratische controle van arbeiders en jongeren kan een einde maken aan de verspilling van rijkdom, de armoede en onderdrukking.

Het CWI opbouwen

Arbeiders en jongeren organiseren zich reeds sinds 1840 in verschillende Internationales om de strijd tegen het kapitalistisch systeem en voor een socialistische revolutie op internationaal vlak te voeren. Deze Internationales speelden een vitale rol in het tot stand brengen van de arbeidersbeweging en de uitbreiding ervan naar nieuwe landen. Om die strijd verder te zetten, hebben we opnieuw behoefte aan een sterke massale arbeiders-Internationale met een duidelijk marxistisch programma. Vandaag is deze taak dringender dan ooit.

Het CWI staat in de traditie van Marx, Engels, Lenin en Trotsky - zij analyseerden het karakter van ht kapitalisme en de manier waarop een socialistische revolutie succesvol kan zijn. Trotsky vervulde een belangrijke taak in de strijd tegen de opkomende bureaucratische elite in de Sowjet-Unie onder Stalin en legde uit waarom socialisme in één - geďsoleerd - land nooit succesvol kan zijn. Democratie is even belangrijk voor het socialisme als zuurstof voor een menselijk lichaam.

Een socialistisch programma is nodig om met succes te vechten, het verbindt de concrete strijd van vandaag met de noodzaak van een socialistische maatschappij. Er is geen "vriendelijk" kapitalisme dat de problemen van vandaag zou kunnen oplossen. Terwijl het absoluut noodzakelijk is dat we vechten tegen de aanvallen op onze levensstandaard en voor concrete verbeteringen vandaag, moeten we er ons van bewust zijn dat de kapitalisten onze verworvenheden zo snel mogelijk opnieuw zullen afnemen zolang we de macht niet uit hun handen nemen. Daarom bieden we de antikapitalistische beweging een socialistisch programma aan. Tegelijkertijd leveren we een concrete bijdrage om de beweging niet enkel ideologisch maar ook praktisch uit te bouwen. We namen het initiatief tot de oprichting van antikapitalistische, socialistische jongerenorganisaties (Internationaal Verzet) in verschillende Europese landen.

Internationaal Verzet heeft net zijn eerste stap buiten Europa gezet met de lancering van een groep in Zuid-Afrika, een initiatief van leden van het CWI. Onze zusterorganisatie in Zweden speelde een belangrijke rol in de mobilisatie naar Göteborg. Bij de protestacties tegen de top van het Wereldeconomisch Forum in Melbourne (Australië) in september 2000 waren onze kameraden in staat de vakbonden onder druk te zetten om de massale betoging te vervoegen in plaats van zich af te scheiden van de rest.