Belgisch EU-voorzitterschap
Waarom betogen tegen de Europese Top van Laken?

De informele top in Gent heeft de toon gezet van het “ambitieuze” voorzitterschap waarbij Verhofstadt en Louis Michel zichzelf de rol van grote wereldleiders hoopten te kunnen toemeten. Die grootheidswaanzin kreeg een deuk door de aparte bijeenkomst van de Fransen, Duitsers en Britten. Inhoudelijk bepaalden zij ook de toon van de Europese top: de oorlog wordt volledig onderschreven, de EU-lidstaten moeten vlugger en meer privatiseren, de concurrentiepositie van de grote bedrijven moet gevrijwaard worden,... Verhofstadt en co schrijven zich volledig in deze logica in. De zogenaamde “ethische globalisering” waarmee Verhofstadt hoopte de antiglobaliseringsbeweging in te pakken is enkel iets voor speciale conferenties en de public relations. Intussen wordt de échte agenda uitgevoerd en dat is net hetgeen waartegen de antiglobaliseringsbeweging zich richt. Een beperkt overzichtje van wat er op de Europese Top in Laken aan bod zal komen.

De EU geeft volledige steun aan de oorlog
In heel wat Europese regeringen zitten de sociaal-democraten en/of de groenen mee in de regering. Ondanks hun verleden in de vredesbeweging zijn deze Europese leiders duidelijk in hun steun aan de oorlog. Op de informele top te Gent werd gesteld dat de EU z’n volledige steun geeft aan “de acties tegen het terrorisme in al z’n vormen zoals gedefinieerd door de Verenigde Naties” en de EU “herbevestigd z’n totale solidariteit met de Verenigde Staten”. Op de Top van Laken zal een nieuwe “herbevestiging” van de steun aan de oorlog de centrale boodschap zijn.
Daartegenover willen wij actie voeren tegen de oorlog waar vooral de Afghaanse bevolking het slachtoffer van is. Geen bommen en uitbuiting, maar massastrijd voor een degelijke levensstandaard!

De EU wil meer en vlugger privatiseren
Onder het mom van een sociaal beleid dat tewerkstelling en welvaart zou brengen wil de EU een ware veldslag aanrichten in de openbare diensten. De Belgische regering ondersteunt dit volledig en stelt volgende prioriteit voor het voorzitterschap: “Het verderzetten van de liberalisering van sectoren zoals gas, electriciteit, post en transport, aangezien de concurrentie betere prijzen met zich meebrengt, de innovatie begunstigt en tewerkstelling creëert.” Wat de liberalisering van openbare diensten met zich meebrengt is al eerder duidelijk geworden: de privatisering van het Britse spoor leidde tot de ergste ongevallen ooit aangezien niet langer de veiligheid telt maar de winst.
Daartegenover plaatsen wij de noodzaak van een betere en uitgebreidere dienstverlening die toegankelijk is voor iedereen en waarbij de bevolking de controle uitoefent op de openbare diensten.

De EU wil de winsten van de bedrijven verhogen

Eén van de centrale prioriteiten van het Belgisch voorzitterschap op economisch vlak is “het verbeteren van het ondernemingsklimaat”, wat o.a. zou moeten gebeuren door belastingsverlagingen voor bedrijven. Een andere maatregel die voorgesteld wordt is een “aangehouden loonmatiging”. M.a.w. verder snoeien in de lonen om “de concurrentiepositie veilig te stellen” en dus de winsten op peil te houden ten koste van de werknemers.
Daartoe is de EU bijvoorbeeld bereid om een helpende hand te leveren bij de fusie-golf die plaats vindt. Zo werd vanop de EU-top over Transport te Leuven geëist dat samenwerking tussen luchtvaartmaatschappijen zou gemakkelijker gemaakt worden “zodat de sector zijn concurrentiepositie op wereldvlak zou kunnen versterken”.
Daartegenover plaatsen wij de noodzaak van een sociaal beleid waarbij niet langer een klein groepje multinationals alles voor het zeggen heeft, maar waar de bevolking kan meebeslissen over wat er geproduceerd wordt en hoe er geproduceerd wordt.

De EU wil de sociale zekerheid verder afbreken
De Belgische regering schrijft in haar beleidsnota voor het voorzitterschap dat ze werk wil maken van “de modernisering van de sociale bescherming.” Modernisering is één van die modewoorden waarvan de inhoud voor velen duidelijk is: besparen op sociale bescherming was een correctere omschrijving geweest. Rond werklozen is dit al concreet: de uitkering moet in de tijd beperkt worden tot 1 jaar. Dit wordt dan ingekleed in allerlei frazen over “de strijd tegen werkloosheid” of zelfs over “de kwaliteit van het leven”. Leg maar eens uit aan geschorste werklozen die van OCMW-steun afhankelijk worden dat dit in hun belang is om hun “levenskwaliteit” te verhogen!
Daartegenover plaatsen wij de noodzaak van effectieve zorg voor de “levenskwaliteit”: meer werkgelegenheid door een 32-urenweek zonder loonsverlies, geen afbraak van de sociale zekerheid, meer middelen voor sociale zekerheid.

De EU wil “fort Europa“ versterken
Ook op vlak van asielbeleid slaagt het Belgisch voorzitterschap erin om nietszeggende frasen te gebruiken om de realiteit te verdoezelen. Over het asielbeleid brengen ze de noodzaak naar voor van “een gemeenschappelijke ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid”. Zeg nu zelf, wie kan dààr tegen zijn? Maar wat wordt ermee bedoeld? Dé prioriteit wordt de strijd tegen illegale immigratie door de “versterking van de controle aan de buitengrenzen van Schengen”. Een strenger controlesysteem waarbij Europa volledig afgesloten wordt moet vluchtelingen buiten houden.
Daartegenover stellen wij dat het asielprobleem bij de kern moet aangepakt worden: de uitbuiting die grote delen van de wereldbevolking tot armoede veroordeelt.

De EU wil een Europees leger
De opbouw van een Europees leger met een sterkere bewapening wordt door het Belgisch voorzitterschap cryptisch omschreven als de uitbouw van een “eigen Europese defensie-identiteit”. In de verklaring van Laken wil men concreet worden hoe het opstarten van het Europees leger moet plaatsvinden. In het kader van zo’n Europees leger moeten de lidstaten meer middelen besteden aan bewapening en defensie.
Daartegenover stellen wij de noodzaak van een sociaal beleid op wereldvlak in plaats van een verdere toename van de militarisering.

De EU vormt een bedreiging voor ons onderwijs
Op vlak van onderwijs zal er relatief weinig gezegd worden op de Top van Laken, dat wordt overgelaten aan de top van onderwijsministers. In de beleidsverklaring van het Belgisch voorzitterschap wordt enkel de richting aangegeven waarin het onderwijsdebat gaat. Centraal daarbij is dat voor de EU het onderwijsbeleid een grotere rol moet spelen in het “tewerkstellingsdebat”. Dat is ook de bedoeling van de Bologna-verklaring: het onderwijs afstemmen op de noden van de grote bedrijven en zo vlug mogelijk arbeidskrachten “afleveren” aan de industrie.
Daartegenover stellen wij de noodzaak van gratis en degelijk onderwijs dat toegankelijk is voor iedereen.


De Europese Unie verdedigt niet onze belangen, maar is een instrument om de winsten van de banken en de multinationals te vergroten. Het Belgisch voorzitterschap betekent helemaal geen breuk met het beleid van de EU. Integendeel, met de steun van de groenen en de sociaal-democratie ijvert Verhofstadt voor een versnelde liberalisering, besparingen in de sociale zekerheid, afbouw van de sociale zekerheid,... Redenen genoeg dus om in december mee te betogen tegen de EU-top van Laken!

Geert Cool 1