- De Militant : een paar weken terug kondigden Unisor, Arbed en Aceralia een fusie aan die moest leiden tot de grootste staalgroep ter wereld. Unisor verwittigde al direct dat bij Fafer 10% van het personeel moest afgedankt worden en dat het tonnage gewalst inoxstaal bij Cockerill Charleroi zou verhoogd worden. Vandaag kondigt Duferco de sluiting aan van de hoogoven en van een synergie met Charleroi. Wat is uw visie op die situatie?

- Sylvio Marra : Om de huidige situatie te begrijpen zou ik teruggaan naar de situatie van 1995 toen duidelijk werd dat de Forges de Clabecq de boeken zou neerleggen. Wij hebben toen bij het nationaal secretariaat van de Centrale der Metaalbewerkers daarover om uitleg gevraagd over de situatie van de staalsector in het algemeen. Er werd een nationale vergadering belegd met alle syndikale afgevaardigden van de waalse staal (Luik, Charleroi, Boël, Clabecq). Na een rondvraag werd duidelijk dat er op dat niveau geen bereidheid was om de werkers van de Forges de Clabecq te steunen. Piron, secretaris van de metaal in Luik wist ons zelfs te vertellen : "dat we allemaal in dezelfde boot zitten. Die boot is aan het zinken, maar jullie zitten vooraan, wij achteraan. En we zijn echt niet gehaast om uw plaats over te nemen." De vergadering eindigde met de vaststelling dat CMB-nationaal niets kon doen voor de werkers van Clabecq. De meerderheid van de aanwezigen, behalve dan de delegatie van de Forges, troostte zich met de idee dat "als hij doodgaat wij misschien wat langer kunnen overleven". Dit was totaal in tegenspraak met alles wat men zich ook maar kan voorstellen bij solidariteit. (...) De boodschap van de kant van de structuren was dan ook heel duidelijk : "Red uzelf!".

In die context is de delegatie wel voorzichtig genoeg geweest om niet zelf de aanleiding te zijn voor de sluiting van de Forges. We mochten niet te vroeg in staking gaan want indien we voor onze overleving afhankelijk waren van de stakingskassen dan wisten we ook heel goed dat de CMB-leiding ons na een week of twee staking al zou gechanteerd hebben onder dreiging dat ze onze levenslijn zou afsnijden. We hebben dus alles gedaan om te wachten tot de boeken neergelegd waren en onze inschrijving bij de dop geregeld was alvorens over te gaan tot de actie.

- S.N. : Vandaag zien we een gelijksoortige situatie : de secretarissen van alle regio's van de CMB en het ACV verklaren zich solidair maar zijn totaal niet bereid om dat ook concreet waar te maken. Bij de syndikale structuren van Luik hopen ze dat Charleroi in de boot zal stappen met Duferco, een boot die echter direct naar het slachthuis vaart. Indien de metaalarbeiders van Charleroi inderdaad in dit bootje stappen moeten ze binnen een paar jaar niet komen janken want ze waren verwittigd. Duferco is geen industrieel maar een aasgier : iemand die de laatste krachten uit een onderneming zuigt vooraleer ze definitief te sluiten. (...)

Indien dit doorgaat in Charleroi dan is Luik zonder twijfel de volgende en op termijn is zelfs Sidmar niet veilig. Er is een duidelijk samenwerkingsverband tussen de vakbonds structuren, het Waalse Gewest en het patronaat om de staalnijverheid van de belgische kaart te vegen door ze te sluiten of ze naar ergens anders te verplaatsten.

- S.M. : Zelfs de manier waarop de zaken voorgesteld worden is een leugen. Men wil de zaken duidelijk minder erg voorstellen. In feite gaat het hier over het stopzetten van de vloeibare gedeelte en alles wat daarmee gepaard gaat : DE hoogovens (niet één enkele maar drie die zouden kunnen functioneren), twee staalfabrieken, twee continu-gieterijen en dan nog de elektrische centrale en het laboratorium die hoofdzakelijk voor die productielijnen werken. Alles samen gaat het hier over 2/3 van de onderneming, wetende dat het overblijvende derde reeds voor 75% gesloten is want de walserij die zou openblijven werkt nog met 5 posten per week terwijl dit vroeger nog 20 posten per week was.

Collignon had beloofd dat de Forges zouden draaien tot het jaar 2001 of 2002 en dat er tegen dan een reconversie zou plaatsgevonden hebben. Die is inderdaad gebeurd : ze hebben juist naast de fabriek een gevangenis gebouwd, de enige verwezenlijking die de PS op haar actief kan schrijven! En die andere jobs die Duferco beloofd had : het gaat hier waarschijnlijk over de ploegen die instaan voor het ontmantelen van de fabrieken want de europese commissie heeft premies voorzien voor het saneren van verlaten industrieterreinen. Voor deze ontmanteling is echter geschoold personeel nodig (electriciens, mecaniekers, monteurs). Voor de ontmanteling kan uiteraard geen personeel uit de produktie ingezet worden want dan zouden er zware ongevallen gebeuren. Een staalfabriek ontmantelen met personeel dat daarvoor niet opgeleid is zou net hetzelfde zijn als de tien eerste voorbijgangers aanspreken om met de parachute te springen.