Flexibilisering van kinderopvang

« De sector van de kinderopvang mag niet klakkeloos de ontwikkeling op de arbeidsmarkt-waarbij werknemers steeds flexibeler moeten zijn- volgen en grenzeloos de gevolgen ervan opvangen, maar moet zich eerder inzetten om de gezinsonvriendelijke tendens af te remmen. » Het verbaasde ons deze stelling te horen uit de mond van BGJG-voorzitster Annemie Drieskens, maar ze slaat wel de nagel op de kop. Kinderopvanginitiatieven met vroegere openingsuren en latere sluitingsuren is dan ook niet wat ze wil. De arbeidsmarkt is sterk veranderd, steeds meer vrouwen gaan buitenshuis werken, maar steeds minder grootouders dienen als opvang voor de kleinkinderen. Daarbij komt nog dat onthaalgezinnen vaker afhaken, omdat de arbeidsvoorwaarden te weinig zekerheid bieden. De BGJG eist dan ook meer kinderopvangplaatsen die beter gespreid moeten worden volgens de lokale behoeften, meer overleg binnen de hele opvangsector, meer opvang van zieke, kansarme, allochtone of gehandicapte kinderen en jongeren en het toekennen van kwaliteitslabels aan scholen die voorzien in buitenschoolse kinderopvang die voor iedereen betaalbaar is.

De toenemende flexibilisering op de arbeidsmarkt stelt ons inderdaad voor de keuze ; ofwel de kinderopvang hieraan aanpassen ofwel de strijd organiseren tegen de flexibilisering op de werkvloer : de arbeidsmarkt stelt steeds meer eisen, de arbeidsdruk neemt toe. Flexibilisering is een mooi klinkende verpakking voor het altijd en overal beschikbaar zijn van de werkemer. Toegeven aan de druk om ook kinderopvang te flexibiliseren zou die tendens alleen maar versterken. De overheid speelt hierin een vuile rol door dergelijke initiatieven te subsidiëren, ook bedrijven spelen in op deze tendens, maar het is duidelijk dat bedrijfscrèches enkel leiden tot meer afhankelijkheid van de werknemers tegenover de patroon, terwijl ze veel beter gediend zouden zijn met gezinsvriendelijke uurroosters.

Zo is er ook de Gentse kindercrèche « De kleine prins » die inspeelt op de behoefte van vele ouders. Zij werken soms tot 23u 's avonds in het restaurant, de winkel of de avondschool. Freya Vandenbossche, kersverse schepen van onderwijs, maar ook bevoegd voor de stedelijke kinderopvang steunt het initiatief. « de ouders hebben geen andere keus, het is trouwens de kwaliteit van de opvang die primeert, en die is hier piekfijn in orde. De overheid die flexibilisering goedkeurt, moet er ook voor zorgen dat werkende ouders met hun kinderen ergens terecht kunnen, dat is nu eenmaal de realiteit. »

Als het van de overheid afhangt, dus ook van de SP, blijft de vrouw gewoon thuis en zorgt ze daarbij zelf nog eens voor de kinderen en eventueel ook voor de grootouders of werkt ze deeltijds, tijdelijk, onzeker en slechtbetaald en staat haar thuis ook nog eens een berg werk te wachten. Tewijl steeds meer vrouwen buitenshuis werken en de traditionele visie op hun rol in de maatschappij verwerpen, lanceren regeringen daar tegenover een nieuwe studiedag over de ideale combinatie werk-gezin, waarbij het kerngezin wordt voorgesteld als de beste manier om de samenleving te organiseren : het gezin als organisatie-eenheid is een onderdeel van de sociale structuur van het kapitalisme, gebaseerd op economische afhankelijkheid van de vrouw -die zorgt voor het huishouden- en de man -als kostwinner. Deeltijdse arbeid wordt naarvoor geschoven als ideale verzoening tussen werk en gezin, en dan vooral in sectoren waar vooral vrouwen werken. Het patronaat neemt dit initiatief omdat het vooral hen voordelen biedt : de productiviteit en de flexibiliteit kunnen omhoog, de loonkosten omlaag, deeltijdse arbeiders stellen minder eisen en kunnen zich moeilijker organiseren, ze worden ook niet opgenomen in de officiële werkloosheidsstatieven en dat laat het patronaat toe de werkloosheid te verdoezelen. Onder het kapitalisme is de vrouw a.h.w. een soepele arbeidsreserve die ofwel wordt ingezet in perioden van economische groei, ofwel volledig of gedeeltelijk wordt teruggestuurd met veel minder sociale gevolgen dan gelijk welke andere arbeidsreserve.

Heel wat verworvenheden uit de welvaartsstaat staan vandaag op de helling (kinderopvang, bejaardenzorg, sociale woningbouw,...) waardoor de financiële last volledig op de schouders van het gezin komt te liggen, met alle problemen van dien. Vrouwen worden niet alleen het hardst geraakt door de besparingen in deze diensten, de regering gebruikt de vrouw ook nog eens als instrument om de besparingen te kunnen doorvoeren. Steeds meer verrichten vrouwen gratis het werk dat anders door openbare diensten en collectieve voorzieningen werd verricht. Er is geen enkele reden waarom juist zij die taken op zich moeten nemen, behalve de winsthonger van de patroons en de besparingswoede van de regering. Openbare wasserijen, restaurants, kinderopvang,… zijn perfect mogelijk. 1 miljoen werklozen in een situatie waarin dit soort diensten niet voorzien zijn, is onaanvaardbaar. Onder het socialisme worden deze taken vermaatschappelijkt, wat een verbetering betekent voor iedereen : degelijke en gratis kinderopvang, bejaardenzorg, gezondheidszorg, sociale huisvesting, restaurants, wasserijen en andere diensten. Het is onze taak te strijden tegen het feit dat vrouwen behandeld worden als tweederangsarbeiders. Enkel door campagne te voeren naar arbeiders -zowel mannen als vrouwen- rond een strijdbaar socialistisch programma, kunnen we hun situatie verbeteren. De strijd is nog niet ten einde en de noodzaak om te vechten is nog steeds groot. Want zolang de winsten centraal staan in de beslissingen die genomen worden, zullen vrouwen gedwongen worden tot het verrichten van gratis huishoudelijk werk. Zoals er geen kapitalisme kan bestaan zonder racisme, kan er ook geen kapitalisme bestaan zonder vrouwenonderdrukking en seksisme.

Internationale vrouwendag Na het succes van vorig jaar , waar een 100-tal jongeren, moeders, tantes, grootmoeders, vrouwen èn mannen genoten van een heuse show, organiseren de ABVV-jongeren en de scholierenvakbond van Kortrijk voor de tweede maal hun internationale vrouwendag. Zaterdag 24 maart Textielhuis, rijselsestraat 19, kortrijk. Vanaf 15u : 2 workshops Over de strijd tegen een systeem dat vrouwenonderdrukking toelaat. Arabische dansinitiatie Om 18u: broodjes Om 19u: show met als rode draad « de strijd van vrouwen door de eeuwen heen » met sketches, dans en muziek. fuif