Zullen de topmanagers de Europese boetes betalen die België verschuldigd zal zijn wegens het niet nakomen van de aanwezigheid van vakbonden in KMO’s?
De politieke rel rond het niet tekenen van twee KB’s met het oog op de sociale verkiezingen is een eerste teken van wat de werknemers de komende periode mogen verwachten. Dit is immers een immense provocatie waar bovendien een duur prijskaartje aan vast hangt. Vanaf eind juni riskeert het land een dwangsom van 69.000 euro per dag wegens het niet nakomen van de Europese regels.
In 2002 was er reeds een Europese richtlijn over de aanwezigheid van vakbondsvertegenwoordigers in bedrijven vanaf 50 werknemers. Dit jaar nog werd België veroordeeld op Europees niveau en kwam er een uitspraak van de Raad van State waarin werd gesteld dat de bepaling dat er slechts een ondernemingsraad is in bedrijven vanaf 100 werknemers niet wettelijk is.
Redenen genoeg om de regels aan te passen, zou je denken. Zeker indien je weet dat er België een dwangsom van 69.000 euro per dag boven het hoofd hangt indien het de regels niet aanpast. Ook is het duidelijk dat er snel moet worden gehandeld, zoniet dreigt heel de organisatie van de sociale verkiezingen in het honderd te lopen. En wie wil het op zijn geweten hebben dat de democratische rechten van de werknemers in dit land worden ontkend? Blijkbaar zijn er toch enkele kandidaten: Guy Verhofstadt en Didier Reynders bijvoorbeeld. Zij willen niet dat er nu nog KB’s komen die de data van de sociale verkiezingen vastleggen en de Europese regels in België doorvoeren teneinde een dwangsom te vermijden.
Sommige media zoeken in de voorgestelde KB’s een politiek manoeuvre van SP.a-minister Van Velthoven. De liberalen stellen dat er over deze KB’s geen politieke eensgezindheid bestaat. Van Velthoven ontkent dat er sprake is van een politieke stunt en wellicht klopt dit ook. Het is eerder een poging om onder de Europese dwangsom onderuit te raken alsook een poging om het plaatsvinden van de sociale verkiezingen veilig te stellen. Eerder sociaal overleg met de werknemers en werkgevers leidde niet tot resultaat. Het komt er dus op neer dat de werkgeversfederaties in dit land de vakbonden gijzelen en bovendien op een onverantwoorde wijze de gemeenschap dreigen te laten opdraaien voor de Europese dwangsommen. Zullen de topmanagers de Europese boetes betalen? Of zullen ze de consequenties van het patronaal verzet tegen de vakbondsaanwezigheid in KMO’s afschuiven op de gemeenschap waardoor we met z’n allen moeten betalen?
De Koning zal de KB’s niet ondertekenen op aangeven van premier Verhofstadt en informateur Reynders. Hierdoor wordt de begindatum van alle procedures voor de sociale verkiezingen (7 december) steeds onrealistischer en lijkt het er op dat de sociale verkiezingen niet zoals voorzien in mei 2008 zullen kunnen plaatsvinden.
Het ACV verklaarde reeds dat het zich stoort aan deze “ongepaste politieke spelletjes die de rechtsonzekerheid over de sociale verkiezingen laten voortduren”. Het stelde ook: “Als deze KB’s nu niet worden getekend, komt dit recht van werknemers om hun vertegenwoordigers in het sociaal overleg te verkiezen in het gedrang. De 5814 betrokken ondernemingen, de 70.489 kandidaten bij de comités preventie, de 55.205 kandidaten bij de ondernemingsraden, de 1.204.063 betrokken werknemers verdienen beter.” Bij CD&V werd vooral gezwegen over deze politieke rel.
De patroonsfederaties hopen wellicht dat ze na de verkiezingen van 10 juni met alles weg raken. Zelfs indien dit betekent dat de wettelijke regels rond het organiseren van sociale verkiezingen worden gebroken. Zoals het ACV terecht stelt, wordt het democratisch recht van ruim 1,2 miljoen werknemers hierdoor met de voeten getreden.