Luikse ABVV-betoging voor koopkracht

Het ABVV van Luik-Hoei-Waremme betoogde op maandag in het kader van de acties voor koopkracht. Een kleine duizend delegees betoogden in de straten van Luik. Deze betoging was het eerste syndicale initiatief sinds de actiedag van 6 oktober. Toen werd in Luik een quasi algemene staking gehouden voor koopkracht. Voor die actiedag was er al een groot gebrek aan ordewoorden en was de staking soms weinig georganiseerd. Voor de betoging van maandag was dat nog meer het geval.

Het is natuurlijk goed dat regionale afdelingen van het ABVV oproepen tot betogingen. Maar indien dat gebeurt zonder enige strategie, dient de betoging enkel maar om het thema van de koopkracht in de media te krijgen. Er werd niets gezegd over volgende stappen. Wat moeten de delegees achteraf aan hun basis zeggen over de betoging? Er waren misschien wel discussies aan de top van de regionale vakbondsleiding, maar daarover werd niets gezegd aan de betogers.

Regionaal voorzitter Marc Goblet was heel scherp in het maken van vaststellingen over de actuele situatie. Maar dat was niet het geval voor het uitwerken van perspectieven of volgende acties om een krachtsverhouding uit te bouwen om zo de strijd efficiënt aan te gaan. Er werd gesproken over de 22 miljard euro die zo snel werd gevonden voor de banken, terwijl er niets is voor de koopkracht. Er werd ook ingegaan op de patronale provocaties over de zogenaamd “te hoge” loonkost in ons land. Goblet wees ook op de 320.000 interimmers die dagelijks worden tewerkgesteld. Allemaal terecht, maar er werd niets gezegd over de noodzaak van een ernstige loonsverhoging in het kader van de IPA-onderhandelingen.

Ook opvallend was dat er niets werd gezegd over de aanvallen op het stakingsrecht. Daar werd met geen woord over gerept, terwijl het duidelijk is dat we zullen moeten strijden voor betere lonen en een echte verbetering van de koopkracht. Zijn de tussenkomsten van deurwaarders en de politie dan geen belangrijke gebeurtenissen?

Ook werd niets nieuw gezegd over een actieplan of over wat er nu zal gebeuren. De “linkse partijen” werden opgeroepen om de syndicale eisen te steunen, nadat eerder enkele kritieken werden gegeven. Maar moeten we echt iets verwachten van de PS? Of van Ecolo? De eisen werden beperkt tot een vermindering van de BTW op energie van 21 tot 6% en de noodzaak van een rechtvaardige fiscaliteit met een publieke bank. Niets over een belasting op grote vermogens, het afschaffen van fiscale cadeaus aan het patronaat,… Neen, alles werd beperkt tot een vermindering van de BTW. Op zich is dat natuurlijk geen slechte eis, maar als het gaat over de ondermijning van onze koopkracht zullen er wel meer fundamentele maatregelen nodig zijn.

De eis van een publieke bank werd aangehaald om de bedrijven te helpen. Voor Marc Goblet is er nood aan een “gereguleerde en geplande markteconomie”. Hoe een geplande economie en een markteconomie samen kunnen gaan, is ons echter niet duidelijk. Zolang de “vrije markt” bestaat, leidt dat tot een “vrije val” voor de arbeiders en hun gezinnen.

Na een ontgoochelende toespraak volgde een wandeling door Luik, maar zonder slogans of spandoeken. Er waren slechts enkele borden met slogans.