Rode lijsten in Gent en Antwerpen
Op 14 oktober 2012 vinden er in ons land gemeenteraadsverkiezingen plaats. Hoewel vaak gezegd wordt dat er bij dergelijke verkiezingen met andere thema’s rekening gehouden wordt dan bij federale of regionale verkiezingen, zijn ze toch vaak een graadmeter van de krachtsverhoudingen die er tussen de partijen bestaan. Vooral naar de grotere steden wordt met argusogen gekeken om te zien hoe de kaarten liggen. Daarom zijn we verheugd dat Rood! (het initiatief rond Erik De Bruyn om tot een linkse oppositie te komen) al zeker opkomt in Antwerpen en Gent.
Beide steden voerden de afgelopen jaren een beleid dat vooral rond citymarketing en dus prestigeprojecten draaide, terwijl de sociale problemen en noden die er in de gemeenschap bestaan enerzijds genegeerd en anderzijds onder tafel geveegd worden. Dat er in beide steden een alarmerende stijging van werkloosheid en armoede is, mag niemand weten. Dat de stadsbesturen van Antwerpen en Gent niet bereid zijn om te investeren in stadspersoneel, sociale diensten en betaalbare huisvesting al evenmin. Naar buiten toe moet het beeld gecreëerd worden dat deze steden paradijzen zijn waar het goed leven is en waar enkel peis en vree heerst.
Antwerpen. De Wever en Janssens: eerste kopen, tweede gratis
In Antwerpen staan met Patrick Janssens (sp.a) en Bart De Wever (N-VA) twee grote figuren tegenover elkaar. Zij bekampen elkaar met elk een eigen versie van hetzelfde programma. Zij willen allebei de besparingen uitvoeren die zich opdringen na het fiasco met de Gemeentelijke Holding. Ze zijn dus allebei akkoord over het feit dat de werkende Antwerpenaar moet opdraaien voor de incompetentie en hebzucht van een bureaucratische kliek.
Bovendien hebben ze beide geen antwoord op de sociale problemen in Antwerpen. Zo is er dringend nood aan sociale huisvesting (20.000 mensen staan op de wachtlijst) en een herwaardering van het stedelijk onderwijs (dat enerzijds uitverkocht wordt aan de privé, en anderzijds onderworpen wordt aan de ene besparing na de andere - de eenmalige voetbalbonus die het stadsbestuur wil vrijmaken zal zeker niet volstaan).
Criminaliteit als gevolg van een stijgende levensonzekerheid en dalende welvaart willen beide heren oplossen met het criminaliseren van en repressief optreden tegen elke Antwerpenaar die niet in hun lijn loopt. Met avondklokken en GAS-boetes willen de kandidaat-burgemeesters de meest kwetsbare bevolkingsgroepen hard aanpakken zonder aan de oorzaken voor criminaliteit te verhelpen. De N-VA heeft meermaals laten verstaan voorstander te zijn van de asociale politiek gelanceerd door oud-OCMW-voorzitter Moncia De Coninck. Voor een rechtser programma hoef je zelfs niet meer naar Vlaams Belang te kijken. Zo stelde Patrick Janssens vorig jaar nog dat het Vlaams Belang niet moet klagen: hij heeft elk lokaal beleidsvoorstel uitgevoerd dat ze bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen deden.
Op 14 oktober krijgen we de keuze tussen de pest en cholera die na de verkiezingen wellicht verder samen zullen besturen. Gelukkig komt Rood! in Antwerpen op met een lijst van strijdbare militanten en een programma rond sociale voorzieningen, democratie in de stad, werk,... kortom: een programma ten dienste van de Antwerpse bevolking en tégen de managers/zakkenvullers die momenteel het Schoon Verdiep bevolken.
Gent. Echte rebellen zijn nodig
Ook de Gentenaars krijgen op 14 oktober de kans om een oppositiestem tegen de neoliberale coalitie uit te brengen. Hoewel het kartel sp.a-Groen! kans maakt op een progressieve meerderheid, en burgemeester Daniël Termont erin slaagt zich linkser te profileren dan Patrick Janssens in Antwerpen, kampt de stad met dezelfde problemen: stijgende werkloosheid en armoede, een politiek voor projectontwikkelaars en toeristen en grote gebreken in de sociale diensten.
Met het initiatief Gentenaars Tegen Besparingen werd in Gent een eerste stap gezet om het verzet te organiseren tegen de besparingslogica. 400 Gentenaars kwamen er op straat om te protesteren tegen de afbouw van het openbaar vervoer. Rood! zette er zijn schouders onder en toonde in de praktijk wat de rol van een linkse oppositie zou moeten zijn. Ook startte Rood! een campagne voor meer plaatsen in de publieke kinderopvang.
Voor een open links front
LSP ondersteunt Rood! en werkt er actief aan mee. We denken dat de gemeenteraadsverkiezingen een gelegenheid zijn voor Rood! om zich te profileren als een open politieke formatie die de belangen van de werkende bevolking verdedigt tegen de heersende politieke en economische elite. Activisten en mensen vanuit verschillende achtergronden komen in Rood! bijeen met respect voor hun eigenheid en diversiteit.
Een echt links front van alle krachten links van sp.a en Groen was een nog sterker signaal geweest. Op 14 oktober zal er in verspreide slagorde worden deelgenomen. Een links front zou voor een pak meer verkozenen zorgen. Bij de PVDA zijn de geesten nog niet rijp om tot reële samenwerking te komen en wil men het vacuüm ter linkerzijde alleen invullen. Nochtans klinkt de roep naar een echt links front alsmaar luider. Onder syndicalisten, zowel van ABVV als ACV en bij veel linkse onafhankelijken leeft het verlangen om tegen de verkiezingen van 2014 linkse verkozenen in het parlement te krijgen. De beste manier om dit te bereiken, zal het bundelen van alle krachten zijn met respect voor elkaars eigenheid.