Studentenbeweging in Europa

Begin december waren meer dan 70 Duitse universiteiten in staking tegen een nieuwe besparingsmaatregel. Op 4 december alleen al betoogden 130000 studenten. De beweging begon op de universiteit van Giessen als reaktie tegen een besparing van 15% op het universiteitsbudget, doorgevoerd door de regionale regering, een koalitie van Sociaal-demokraten en Groenen. De beweging in Giessen breidde snel uit tot een nationale beweging van universiteitsstudenten en scholieren.

Onder druk van de steun die de studenten kregen betuigden de politici hun sympathie met de beweging, maar het blijft bij woorden: het budget voor het onderwijs wordt nergens verhoogd. De nationale leiders van de CDU schuiven de verantwoordelijkheid af op de federale regeringen, die gedomineerd worden door de SPD. De SPD schuift op haar beurt de verantwoordelijkheid af op de nationale regering onder leiding van de CDU.

De strijd van de studenten speelt zich af tegen de achtergrond van een algemene sociale achteruitgang. De studenten van Frakfurt/Main stellen dan ook dat hun strijd er één is tegen de massieve besparingen in de sociale zekerheid. Terwijl de regering ook wil optreden tegen studenten die "te lang" doen over hun studies, wijzen de studenten erop dat kanselier Kohl 8 jaar en onderwijsminister Rüttgers 9 jaar nodig hadden om hun studies te volbrengen...

Het studentenprotest in Duitsland, de dreiging van de werkloosheid waarmee de studenten gekonfronteerd worden en de oppositie tegen de politici van het establishment tonen aan dat er een radikalisatie is.

In Groot-Brittannië voeren studenten en scholieren kampanje tegen de invoering van inschrijvingsgeld. Terwijl de Tories die maatregel niet durfden invoeren, maakt Tony Blair er geen problemen over. De studenten daarentegen zouden zwaar te leiden krijgen onder de invoering van inschrijvingsgeld aan de universiteiten en door de vermindering van de studiebeurzen. Op 1 november betoogden er 50000 studenten in 12 verschillende steden en op 26 november 10000 in London. De Safe Free Education (SFE)-kampanje waarin onze Britse kameraden aktief zijn roept op voor een algemene staking in het onderwijs met een aktie aan het parlement op 25 februari en in voorbereiding van die nationale aktiedag lokale aktiedagen in de verschillende scholen en universiteiten.

Deze 2 voorbeelden zijn geen geïsoleerde gevallen. Overal in Europa wordt een aanval gelanceerd tegen het onderwijs (bvb. plan-Dillemans, besparingen bij gemeenschapsonderwijs in Vlaanderen,...). Het is belangrijk dat we de bewegingen in de verschillende landen op de voet volgen en de lessen trekken uit deze strijd.