Vader Marchal heeft dan toch maar besloten om zelf in de politiek te gaan en de Partij voor Nieuwe Politiek (PNP) op te richten. Een beslissing die heel wat paniek zaaide bij alle beroepspolitici.
Vooral na de opiniepeiling in Het Laatste Nieuws waaruit blijkt dat het Blok 18,2% en Agalev 16,1% van haar kiezers aan de PNP zouden verliezen.
Dit waren nu juist de stemmen waarop al die "verruimers" zoals Verhofstadt (zaal F), Van Hecke /Van Peel (le CVP-nouveau), De Batselier (Sienjaal) en Anciaux (ID21) mikten. En nu blijkt dat ze zelf nog eens 5,7% tot 8,4% aan de PNP zouden verliezen waardoor de PNP 9,4% zou halen, een voldoende reden voor de "ervaren politiekers" om dit projekt zo s nel mogelijk met de grond gelijk te maken.
"De politikus Marchal begint een avontuur dat wel eens zou kunnen eindigen in diepe frustratie", schrijft De Standaard (17/1/98). Blok-voorzitter Van Hecke vindt de PNP "maar een eendagsvlieg waar het organisatorisch en politiek fal en van de witte komitees zich zal herhalen". Volgens CVP-voorzitter Van Peel "worden we weer gekonfronteerd met de zoveelste nieuwe burgerbeweging. Gevraagd naar een programma roepen zij nieuw, nieuw, nieuw; wit, wit, wit. Maar vraag ons verder niets".
Daarmee ontwijkt Van Peel de vraag waarom zoveel mensen inderdaad vinden dat het nodig is een nieuwe partij op te richten die het wil opnemen voor de zwaksten in de samenleving, die de strijd wil aanknopen tegen de korruptie, een be ter onderwijs wil voor iedereen, wil vechten tegen racisme en nationalisme en als daar allemaal geen geld voor is, ook zegt dat de staat dan maar geld moet gaan zoeken waar het zit. Wat is dààr allemaal zo nieuw aan?
Het nieuwe is dat dit programma, hoe vaag het ook moge zijn, tegemoet komt aan een reeks echte behoeften die leven bij brede lagen van bevolking. Toen 300.000 mensen opstapten in één van de grootste na-oorlogse betogin gen maakten ze duidelijk dat ze niets meer verwachten van de gevestigde politieke partijen die een systeem vertegenwoordigen dat "rot is tot op het bot".
Na meer dan een jaar "nieuwe politieke kultuur" is daar nog altijd niets aan veranderd, integendeel! Een patroon kan maandelijks 100 miljoen zwart geld op zak steken terwijl geen geld meer kan gevonden worden voor kindergeld, school maaltijden, leerlingenvervoer ...
Dit proces van krisis (of rotting) is feitelijk al bezig sinds het begin van de jaren '70. De openbarsting van een aantal etterbuilen (Dutroux, De clerk, Agusta ...) bracht alleen maar de stank naar boven. Het kan echter jaren duren vooraleer brede lagen van de bevolking daar ook politieke konklusies uit trekken.
Bovendien wordt dit proces enorm bemoeilijkt omdat de leiders van die partijen waarvan gedacht werd dat ze de werkers en de zwakkeren in de maatschappij verdedigen (de SP en de PS) in de regering verantwoordelijk zijn voor de smerig ste aanvallen.
In de jaren '70 kwam hierop een eerste reaktie met de doorbraak van Agalev, maar ook daar hebben de leiders zich ondertussen blijkbaar "aangepast". We zagen ook partijen zoals Rossem komen en gaan. Bij gebrek aan enig alternatief en als wanhopig protest gingen heel wat mensen zelfs voor het Blok stemmen.
Sinds de witte mars vorig jaar werden ongeveer 16 initiatieven tot een nieuwe partij genomen. Het grote probleem daarbij is dat geen enkele daarvan zich duidelijk op een anti-kapitalistisch standpunt zet. Vivant, partij van bedrijfsleid er Duchâtelet is zelfs gevaarlijk rechts.
Maar ook bij het initiatief van Marchal zitten al een aantal elementen die op zijn minst twijfelachtig zijn. Zo zou PNP-lid Vanheeswijck, de gewezen directeur van het Genks Lyceum, al jaren goede kontakten hebben met het Blok.
Van zodra de PNP enige politieke invloed heeft zal ze intern verdeeld zijn over de te voeren politiek. Het beste dat we daarvan kunnen verwachten is een nieuwe uitgave van de CVP.
Net als Agalev zal dit redelijk vlug tot nog maar eens een desillusie leiden. Maar ook deze ervaring is noodzakelijk op de weg naar de konklusie dat alleen een partij, die steunt op de georganiseerde arbeidersbeweging en met een pro gramma dat een definitief einde wil stellen aan dit rotte systeem een echte oplossing kan brengen. Ieder initiatief dat in die richting gaat zal op onze aktieve steun kunnen rekenen.