Staking van de cipiers

Op 24 december '97 gooiden de cipiers zich in de strijd met een 24 urenstaking. In Brugge staakten ACOD en CCOD 32 uur. Symbolischer kon niet, één van de eisen was namelijk de 32 urenweek, zonder loonsv erlies en met bijkomende aanwervingen. Deze staking werd overal goed opgevolgd.  

 

Het plan was om na nieuwjaar elke zaterdag te staken tot de eisen ingewilligd werden. Het verliep echter anders. De nationale leiding van de vakbonden besloot de onderhandelingen van 21 janurari af te wachten, zeer tegen de zin van de cipiers in. V elen voelden zich beetgenomen en de druk op de militanten was enorm hoog.

De eisen op de onderhandelingen waren:

- 32 urenweek zonder loonsverlies, en evenredige aanwervingen.

- Vrijwillige verlaging van de pensioensleeftijd op 55 jaar na 20 jaar dienst (definitieve regeling).

- Gelijkschakeling van zaterdagvergoeding met die van de zondag (eventueel geleidelijk)

- Verhoging van de avond- en nachtprestaties van 40fr Bruto naar 80 fr voor iedereen.

- Uitvoering protocol '94, met vaststelling einddatum vooral wat overgangs- en bevorderingsexamens en profielen van alle beambten betreft.

De overheid wilde bijna geen enkele eis inwilligen. Toch werd sociale vrede beloofd tot de volgende onderhandelingen van 17/2.

In de meeste gevangenissen waren geen ledenvergaderingen gepland. De ontevredenheid groeide. Na een algemene ledenvergadering van de gevangenisbewakers in Lantin gingen deze op 29 januari in staking. Een week later staakten nagenoeg alle Waalse gev angenissen in gemeenschappelijk vakbondsfront.

Op 5 februari waren er opnieuw onderhandelingen waarop enkel wat vage beloftes gebeurden en een bevestiging dat de onderhandelingen van 17/2 zouden doorgaan. Op 6 februari besliste het CCOD opnieuw geen akties te voeren, terwijl het ACOD ledenverga deringen belegde in alle gevangenissen om de vraag van de Waalse cipiers om solidariteit aan hun leden voor te leggen.

De akties van het ACOD konden overal op halstarrig verzet van het CCOD rekenen. Toch was de aktiebereidheid van de cipiers enorm. In Vorst werd na de personeelsvergadering (9/2) gewoon onmiddellijk het werk neergelegd. Op dinsdag 10/2 ging de gevan genis van St-Gillis in staking, ook daar zonder de CCOD-delegatie. Halverwege de week waren er prikakties in Antwerpen. Ook de bewaarders van Leuven en Oudenaarde staakten mee.

 

Brugge

De ACOD-delegatie van Brugge stelde Luc Neirynck, de hoofdafgevaardigde van het CCOD van de gevangenis in Brugge (PIB) voor opnieuw een gezamenlijke ledenvergadering te houden na de onderhandelingen van 5/2. Neirynck wilde echter zelf zijn leden inlich ten. Op 9/2 vond een CCOD-ledenvergadering plaats waar enkel info werd gegeven over de stand van zaken, geen oproep tot aktie. Een dag later besliste de ACOD-vergadering om vanaf 11/2 een hele week werkonderbrekingen te houden tussen 12 en 16u. en een 24- urenstaking op zaterdag 14/2 en dit elke zaterdag tot alle eisen ingewilligd waren.

De CCOD-delegees hebben alles geprobeerd om de staking te breken, gaande van grove leugens over het niet-erkend zijn van akties van CCOD-leden (wat hen "onwettig afwezig" zou maken!) intimidatie van ACOD-leden. Desondanks deden heel wat C COD-leden mee aan alle akties.

De prikakties begonnen op woensdag 11/2: 90% van het bewakingspersoneel ging in staking. Aan het piket werden de eisen en de scheur in het vakbondsfront druk bediskussieerd. De idee van aan een minister je woord geven om niet te staken, werd ernsti g in vraag gesteld. "Wanneer heeft die minister immers ooit zijn woord gehouden?!", was een veelgehoorde opmerking. Iedereen keek uit naar vrijdag, wanneer de Waalse kollega’s ons piket zouden komen vervoegen.

Op vrijdag stonden zo’n 150 woedende Waalse cipiers aan de poorten van de Brugse gevangenis. Voetzoekers, eieren en tomaten,... het was er allemaal ten overvloede aanwezig! Gedurende de werkonderbreking werd één van de belangrijkste verkeersaders van Brugge tot tweemaal toe bezet.Onder de indruk van zo’n groot piket bleven bijna alle werkwilligen aan de kant wachten.

Ook de 24-urenstaking van 14 februari werd door 90% van de cipiers opgevolgd. De CCOD-delegees waren bijna de enige stakingsbrekers van die dag!

 

Een ACOD-militant

De Militant
1